یاد گرفتم این بار که دستانم یخ کرد دستان کس را

یـاد گرفتـم این بـار که دستـانم یــخ کرد ، دستـان کسے را نگیرم . . .

جیـــــب هـایم مطمئـن تـــرند . . .

کـاش همه مے دانستـــــن دل بستن بـه کلاغـے که " دل " دارد
بهتـــــر است از "طاووســے " کـه زیبایــے دارد . . .

کـاش مـے شد انگشـــــت را تـا تـه حلـــــق فرو کــرد
و بعضے دلبستگـــــے هـا را یکجـا بـــــالا آورد . . .

وفـادارے آدم هـا رو "زمـــــان" اثبـــات مـے کنــه نـه " زبـــــان "

زندگــے بـه مـن آمـــــوخت :
که" هیـــــچ چیـز از هیـــــچ کـس بعیـــــد نیست "

ﺩﺭ ﺑـﺎﺯے ﺯﻧﺪﮔـــے ﯾـﺎﺩ ﻣـے گیرے . . .
ﺍﻋﺘﻤــﺎﺩ ﺑـﻪ ﺣــــﺮﻑ ﻫـﺎے ﻗﺸﻨـــﮓ ﺑـﺪﻭﻥ ﭘﺸﺘــﻮﺍﻧـﻪ
ﻣﺜـﻞ ﺁﻭﯾﺨﺘـــــﻦ ﺑـﻪ ﻃﻨـﺎﺑـــے ﭘﻮﺳﯿـــــﺪﺳﺖ . . .

یـﺎﺩ ﻣـے گیرے نزﺩﯾـــــک تـﺮﯾﻦ ﻫـﺎ ﺑﻪ ﺗـــــﻮ
ﮔـﺎﻫـے ﻣـے تواننــﺪ ﺩﻭﺭﺗـﺮﯾﻦ ﻫـﺎ ﺑـﺎﺷﻨـــﺪ . . .

ﯾـﺎﺩ ﻣـے گیـﺮے ﺁﻧﻘــﺪﺭ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺮﺍے ﺭﻭﺯ ﻣﺒـﺎﺩﺍ ﭘﺲ ﺍﻧﺪﺍﺯ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑـاشے
ﺗـﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧـے ﯾﮏ ﺭﻭﺯے ﺗﻤـﺎﻡ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺑﻐـــــﻞ ﮐﻨـے ﻭ ﺑﺮﻭے . . .

این جملـــــه رو هرگـــــز فـرامـــــوش نکن : ﺩﯾــﻮﺍﺭ ﺧﻮﺏ ﺍﺳﺖ ; ﺳﺎﯾـــﻪ ﺩﺭﺧﺖ ﻣﻄﻠـﻮﺏ ﺍﺳﺖ ﺍﻣـﺎ هیــــﭻ ﺗﮑﯿـﻪ ﮔـﺎﻫـے ابــــﺪے ﻧﯿﺴـــــﺖ . . . !!!