دو چشم: این یکی آشوب، آن یکی تیزی

دو چشم: این یکی آشوب، آن یکی تیزی
که سبزوار و نشابور را برانگیزی !

خوشا سیاست ابروی تو که از چپ و راست
گرفته نصف جهان را بدون خونریزی ... !!

به حکم موی تو از خیل سربه دارانم
خودت مگر که به خونخواهی ام به پا خیزی !

خوشا به من که مرا با هزار سودایم
هزار مرتبه از موی خود بیاویزی !

زمان رد شدن از قتلگاه دقت کن
روا مدار که از زندگان بپرهیزی !

چقدر در دل این شعر خون به راه افتاد !
چقدر آب در این آسیاب می ریزی ؟!

قرار نیست پس از قتل های پی در پی
به رازدارترین آسیاب بگریزی !!

که آب ها کمی از آسیاب افتد و بعد
برای فتح جهان های تازه برخیزی ...

مگر بخندی و اخمت رقیق تر بشود
مگر شرنگ و شکر را به هم بیامیزی ... !!