د را م ن آ ا ف آن ف

دﺧﺘﺮ ﻫﺎ را ﻣﯿﺪﯾﺪم ﮐﻪ ﻣﯿﺎن آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ اﯾﻦ ﻃﺮف آن ﻃﺮف ﻣﯿﺮﻓﺘﻨﺪ و ﯾﮑﯿﺸﺎن ﺧﺎﻟﻪ ام را ﻧﺸﺎﻧﺪ و ﭼﺎﯾﯽ ﻧﺒﺎت ﻏﻠﯿﻈﯽ ﺑﺮای ﺗﻌﺎدل ﻓﺸﺎرش ﺑﻪ دﻫﺎن ﺧﺎﻟﻪ ﺑﺮد و ﻣﻦ ﺳﺮ ﺑﻪ زﯾﺮ ﺑﺮدم و ﻣﻦ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻣﯿﺎن ﭘﺬﯾﺮاﯾﯽ ﺧﺎﻧﻪ زﯾﺮ ﻟﺒﺨﻨﺪﻫﺎی واﻗﻌﯽ ﺷﺪه ی ﺧﺎﻧﻮم ﻣﯿﭽﺮﺧﯿﺪم و ﻣﯿﭽﺮﺧﯿﺪم و ﻣﯿﭽﺮﺧﯿﺪم. – ﻋﺰﯾﺰ دل ﺧﺎﻟﻪ ،ﺑﺴﻪ ، ﺧﺴﺘﻪ ای. *** ﺻﺪای آﻫﻨﮓ را ﻣﯿﺸﻨﯿﺪم و ﻣﺎژﯾﮏ اﻫﺪاﯾﯽ ﭘﺮﯾﺎ را ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﺗﻤﺎم ﺷﺪن ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﻣﯿﮑﺮدم. دﯾﻮراﻫﺎی ﮐﻠﺒﻪ ﭘﺮ از ﺣﺮف ﺑﻮد… ﭘﺮ از ﺣﺮف دل… دﺳﺘﯽ ﺗﻘﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﻪ در ﮐﻮﺑﯿﺪ و ﻣﻦ در ﮔﺸﻮدم و ﮐﯿﺎرش ﺑﺎ آن ﮐﺮاوات ﮐﺞ ﺷﺪه و ﻣﻮﻫﺎی ﺑﺎز ﻫﻢ ﺳﺮﮐﺸﯽ ﮐﺮده روﺑﺮوﯾﻢ ﺑﺎ آن ﻇﺮف ﻏﺬا اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد. روی دوﭘﺎ ﻧﺸﺴﺘﻢ و ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﻏﺮق ﺧﻮاﺑﯽ ﻣﯿﺨﻮاﺳﺖ و ﺑﺲ. – ﭼﺮا زﺣﻤﺖ ﮐﺸﯿﺪی؟ – ﺧﺎﻟﻪ ﺳﻮﺳﻦ ﮔﻔﺖ. و اﯾﻦ ﺑﭽﻪ ﻣﻌﻨﺎی ﺗﻌﺎرف را ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻧﻤﯿﺪاﻧﺴﺖ. و ﻣﯿﺎن ﺗﺨﺖ ﻣﻦ ﺑﺎ آن ﻣﻠﻮدی ﻫﺎی ﻗﯿﮋش ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺖ ﻣﻦ دﻋﺎﯾﯽ ﺑﺲ ﻋﻈﯿﻢ ﺑﺮای اﺗﻤﺎم اﯾﻦ داﺷﺘﻢ و دﻟﻢ ﺑﺮای اﯾﻦ ﺷﺐ ﻫﺎی ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﮐﻤﯽ آراﻣﺶ ﻣﯿﺨﻮاﺳﺖ. *** ﻗﺎﺷﻘﯽ ﺑﻪ دﻫﺎﻧﺶ ﺑﺮدم و ﺳﺎﻟﻦ ﻃﺒﻘﻪ ی ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ اﻧﺘﻈﺎرم را داﺷﺖ ﺑﺮای ﮐﻮزت واراﻧﻪ ﺧﻢ و راﺳﺖ ﺷﺪن. – دﯾﺸﺐ ﺧﻮش ﮔﺬﺷﺖ؟ …. – ﻣﻦ ﮐﻪ ﯾﻪ ﮐﻢ ﺷﻌﺮ ﻧﻮﺷﺘﻢ و ﺑﺎ ﺧﻮدم ﺣﺮف زدم و ﯾﺎد ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﮐﺮدم. …. – دﻟﻢ واﺳﻪ ﭘﺮی ﺗﻨﮓ ﺷﺪه…- اون وﻗﺘﺎ ﺑﺎ ﻃﺎﻫﺎ دور ﺧﻮﻧﻪ ﻣﯿﺪوﺋﯿﺪم اﯾﻦ وﻗﺖ ﺳﺎل ، ﻃﺎﻫﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ دوﺳﻢ داﺷﺖ. ….. – راﺳﺘﯽ ﻃﻨﺎز ﻫﻢ داره ﻣﻮﻓﻖ ﻣﯿﺸﻪ… …. – ﮐﺎش ﻫﻤﻪ ﻋﺎﺷﻘﺎ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺑﺮﺳﻦ. …. ﻗﺎﺷﻖ را ﮐﻨﺎر ﺑﺸﻘﺎب درون ﺳﯿﻨﯽ ﮔﺬاردم و ﺗﻦ ﺑﺎﻻ ﮐﺸﯿﺪم و آﻗﺎ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﺧﯿﺮه ی وﺟﻮدم ﺑﻮد. ﺗﻮی درﮔﺎه اﺗﺎق رو ﭘﺎﺷﻨﻪ ﭘﺎ ﭼﺮﺧﺸﯽ ﮐﺮدم و ﮔﻔﺘﻢ : ﻣﻦ ﻫﻢ دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ ﺑﻬﺶ ﺑﺮﺳﻢ.



دﺧﺘﺮ ﻫﺎ را ﻣﯿﺪﯾﺪم ﮐﻪ ﻣﯿﺎن آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ اﯾﻦ ﻃﺮف آن ﻃﺮف ﻣﯿﺮﻓﺘﻨﺪ و ﯾﮑﯿﺸﺎن ﺧﺎﻟﻪ ام را ﻧﺸﺎﻧﺪ و ﭼﺎﯾﯽ ﻧﺒﺎت ﻏﻠﯿﻈﯽ ﺑﺮای ﺗﻌﺎدل ﻓﺸﺎرش ﺑﻪ دﻫﺎن ﺧﺎﻟﻪ ﺑﺮد و ﻣﻦ ﺳﺮ ﺑﻪ زﯾﺮ ﺑﺮدم و ﻣﻦ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻣﯿﺎن ﭘﺬﯾﺮاﯾﯽ ﺧﺎﻧﻪ زﯾﺮ ﻟﺒﺨﻨﺪﻫﺎی واﻗﻌﯽ ﺷﺪه ی ﺧﺎﻧﻮم ﻣﯿﭽﺮﺧﯿﺪم و ﻣﯿﭽﺮﺧﯿﺪم و ﻣﯿﭽﺮﺧﯿﺪم. – ﻋﺰﯾﺰ دل ﺧﺎﻟﻪ ،ﺑﺴﻪ ، ﺧﺴﺘﻪ ای. *** ﺻﺪای آﻫﻨﮓ را ﻣﯿﺸﻨﯿﺪم و ﻣﺎژﯾﮏ اﻫﺪاﯾﯽ ﭘﺮﯾﺎ را ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﺗﻤﺎم ﺷﺪن ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﻣﯿﮑﺮدم. دﯾﻮراﻫﺎی ﮐﻠﺒﻪ ﭘﺮ از ﺣﺮف ﺑﻮد… ﭘﺮ از ﺣﺮف دل… دﺳﺘﯽ ﺗﻘﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﻪ در ﮐﻮﺑﯿﺪ