۱۶_اهل بیت(ع) در اشعار محمد بن ادریس شافعی (امام شافعی)

۱۶_اهل بیت(ع) در اشعار محمد بن ادریس شافعی (امام شافعی)


نتیجه گیری:

محمد بن ادریس شافعی از فقهای بزرگ اهل سنت و پیشوای مذهب شافعی است که در قرن دوم هجری می زیسته است. او علاوه بر اینکه یک فقیه بود، یک شاعر توانمند هم بود که اهل بیت(ع) در اشعار او جایگاه خاصی داشته که در دیوان اشعار خود به مدح آنها پرداخته است.

نتیجه ای که از بررسی اشعار او از منابع مختلف موجود بدست می آید می توان به موارد ذیل اشاره کرد:

1- دوست داشتن اهل بیت و خاندان پیامبر بدون هر گونه تعصب فکری و فقهی

2- حب اهل بیت سفارشی برگرفته از جانب قرآن و پیامبر(ص)است، بگونه ای که اگر کسی در نماز خود بر پیامبر و خاندانش  درود و صلوات نفرستد نمازش صحیح نمی باشد.

3- منظور خداوند در قرآن از حبل الهی، پیامبر و خاندان پاک او می باشد.

4- در زمان اختلافات، به راه و روش پیامبر و اهل بیت او عمل کردن سبب پیروزی و رستگاری می شود و راه درست در پیروی از پیامبر و خاندان او می باشد.

5- پیروی از پیامبر و خاندانش باعث گرفتن کارنامه ی اعمال انسان در روز قیامت بدست راست و در نهایت سعادت در حیات ابدی است.




#کورد
#کوردستان
#فرهنگ
#تمدن
#اصالت