بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
یادداشت قسمت دوم :
به عنوان نمونه، به چند فراز از فرمایشات ایشان در دو بیانیه اشاره میشود:
1 -قسمت سوم کلام بنده،تشکر صمیمانه ازرزمندگان شجاعمان است که در شرائطی که ملت و وطن عزیزمان بطور مظلومانه ای مورد تهاجم روؤس جبهه استکبار قرار گرفته، با ضربات کوبنده خود راه دشمن را سدّ کردهاند و آنان را از توهم امکان تسلط برمیهن عزیز و احیاناً تجزیه آن خارج نموده اند.
برادران عزیز رزمنده! خواست تودههای مردم، ادامه دفاع موثر و پشیمانکننده است. همچنین قطعاً همچنان از اهرم مسدود کردن تنگه هرمز باید استفاده شود. در مورد گشودن جبهههای دیگری که دشمن در آن تجربه ناچیزی دارد و به شدت در آن آسیبپذیر خواهد بود، مطالعاتی صورت گرفته است و فعال سازی آن در صورت استمرار وضع جنگی و بنا بر رعایت مصالح صورت خواهد گرفت.
2 - این اطمینان را به همگان میدهم که ما از انتقام خون شهداء شما صرف نظر نخواهیم کرد. انتقامی که در نظر داریم فقط مربوط به شهادت رهبر عظیمالشان انقلاب نیست؛ بلکه هرعضوی از ملت که توسط دشمن شهید میشود، خود موضوع مستقلی برای پرونده انتقام است.
3 - نکتهای که باید گوشزد نمایم این است که به هر صورت ما از دشمن غرامت خواهیم گرفت و اگر امتناع کند، باندازهای که تشخیص بدهیم از اموالش بر خواهیم داشت واگر آنهم مقدور نباشد به همان اندازه از اموالش را نابود خواهیم کرد.
4 - در سال گذشته مردم عزیز ما سه جنگ نظامی، امنیتی را تجربه کردند. جنگ اول، جنگ خرداد ماه بود... - جنگ دوم، کودتای دی ماه بود ... - جنگ سوم، جنگی است که اکنون در میانه آن هستیم ... .
5 - یک مسیر دشمن، عملیات رسانهای او است که در این ایام بطور خاص با نشانهگیری ذهن و روان آحادی از مردم قصد خدشه در وحدت ملّی و به تبَع در امنیت ملی را دارد. ما باید مواظب باشیم تا مبادا در اثر سهل انگاری و بدست خود ما این قصد شوم تحقق یابد.
برای ما عموم مردم، که به غیر از جنگ نظامی و جنگ امنیّتی (؟!)
با جبهههای گستردۀ جنگ شناختی و جنگ تبلیغاتی مواجه هستیم، بند پنجم عملیات رسانهای دشمن، باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد.
ولایتمداری و ولایتپذیری، به این نیست که بیتفاوت، بی بصیرت و بیتحرک بنشینیم و بگوییم: هر چه رهبر بفرماید، چه جنگ و چه صلح!؛ این یک خدعۀ عوامفریبانه است!
ما مکلف نیستیم که دست روی دست بگذاریم و بگوییم:رهبر هر چه بگوید؛ بلکه مکلف بر آنیم که اولاً از آن چه فرموده اند با بصیرت تمام تبعیت نماییم، و ثانیاً شرایط را برای اخذ بهترین تصمیمهای بعدی فراهم نماییم.(ادامه دارد...)
یادداشت قسمت دوم :
به عنوان نمونه، به چند فراز از فرمایشات ایشان در دو بیانیه اشاره میشود:
1 -قسمت سوم کلام بنده،تشکر صمیمانه ازرزمندگان شجاعمان است که در شرائطی که ملت و وطن عزیزمان بطور مظلومانه ای مورد تهاجم روؤس جبهه استکبار قرار گرفته، با ضربات کوبنده خود راه دشمن را سدّ کردهاند و آنان را از توهم امکان تسلط برمیهن عزیز و احیاناً تجزیه آن خارج نموده اند.
برادران عزیز رزمنده! خواست تودههای مردم، ادامه دفاع موثر و پشیمانکننده است. همچنین قطعاً همچنان از اهرم مسدود کردن تنگه هرمز باید استفاده شود. در مورد گشودن جبهههای دیگری که دشمن در آن تجربه ناچیزی دارد و به شدت در آن آسیبپذیر خواهد بود، مطالعاتی صورت گرفته است و فعال سازی آن در صورت استمرار وضع جنگی و بنا بر رعایت مصالح صورت خواهد گرفت.
2 - این اطمینان را به همگان میدهم که ما از انتقام خون شهداء شما صرف نظر نخواهیم کرد. انتقامی که در نظر داریم فقط مربوط به شهادت رهبر عظیمالشان انقلاب نیست؛ بلکه هرعضوی از ملت که توسط دشمن شهید میشود، خود موضوع مستقلی برای پرونده انتقام است.
3 - نکتهای که باید گوشزد نمایم این است که به هر صورت ما از دشمن غرامت خواهیم گرفت و اگر امتناع کند، باندازهای که تشخیص بدهیم از اموالش بر خواهیم داشت واگر آنهم مقدور نباشد به همان اندازه از اموالش را نابود خواهیم کرد.
4 - در سال گذشته مردم عزیز ما سه جنگ نظامی، امنیتی را تجربه کردند. جنگ اول، جنگ خرداد ماه بود... - جنگ دوم، کودتای دی ماه بود ... - جنگ سوم، جنگی است که اکنون در میانه آن هستیم ... .
5 - یک مسیر دشمن، عملیات رسانهای او است که در این ایام بطور خاص با نشانهگیری ذهن و روان آحادی از مردم قصد خدشه در وحدت ملّی و به تبَع در امنیت ملی را دارد. ما باید مواظب باشیم تا مبادا در اثر سهل انگاری و بدست خود ما این قصد شوم تحقق یابد.
برای ما عموم مردم، که به غیر از جنگ نظامی و جنگ امنیّتی (؟!)
با جبهههای گستردۀ جنگ شناختی و جنگ تبلیغاتی مواجه هستیم، بند پنجم عملیات رسانهای دشمن، باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد.
ولایتمداری و ولایتپذیری، به این نیست که بیتفاوت، بی بصیرت و بیتحرک بنشینیم و بگوییم: هر چه رهبر بفرماید، چه جنگ و چه صلح!؛ این یک خدعۀ عوامفریبانه است!
ما مکلف نیستیم که دست روی دست بگذاریم و بگوییم:رهبر هر چه بگوید؛ بلکه مکلف بر آنیم که اولاً از آن چه فرموده اند با بصیرت تمام تبعیت نماییم، و ثانیاً شرایط را برای اخذ بهترین تصمیمهای بعدی فراهم نماییم.(ادامه دارد...)
- ۲۸۲
- ۱۲ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط