گفته بودی که چرا محو تماشای منی؛

گفته بودی که چرا محو تماشای منی؛
آن‌چنان مات، که حتی مژه بر هم نزنی؟
مژه بر هم نزنم تا که ز دستم نرود
ناز چشم تو، به قدر مژه برهم‌زدنی.
بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم
همه تن چشم شدم، خیره به دنبال تو گشتم.
شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم
شدم آن عاشق دیوانه که بودم!
در نهانخانه جانم گل یاد تو درخشید
باغ صد خاطره خندید، عطر صد خاطره پیچید
فریدون مشیری