صدایم که میزد

صدایم که میزد
یک هو دلم می ریخت
به گمانم صدایش را
از پاییز به ارث
برده بود...!

#ملیح_م
دیدگاه ها (۱)

سکوتت از شب تاریک‌تر است.من هم کودک ترسوی این خانه‌ام.تنهایم...

دوست داشتن راشاید بشود در کلمه ها جا داد؛اما قشنگی اش به این...

حال مرا فقط در پاییز می فهمی!ناگه ز میان صاف وافتابی بودن ؛ا...

شب است و خیالت برای بیدار ماندنبه دست و پای پلک‌هایم پیچیده ...

جلوه حق و حقیقت خاموش شدنی است....

یک شیر بین صد کفتار پرچم ایران رو تنهایی برده بالا👏👌🇮🇷---ایـ...

دوستش دارم ولی از ترس ریش و اخم اودر دلم جانا و به لب حاجی ص...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط