پارت ۳۷

پارت ۳۷
چند روز از شام سه‌نفره گذشته بود.
عصر، من روی مبل دراز کشیده بودم که گوشی‌ام زنگ خورد.
سوفیا.
ـ الو؟
ـ لیناااا!
گوشی رو از گوشم کمی دور کردم.
ـ چیه؟ چرا داد می‌زنی؟ 😂
ـ امشب با من میای بیرون.
ـ کجا؟
ـ کلاب.
ـ نه!
ـ چرا؟
ـ حوصله ندارم.
ـ تو هر بار همینو می‌گی! فقط یه شب بیا خوش بگذرونیم.
ـ سوفیا، من اصلاً اهل این جاها نیستم.
ـ موسیقی، رقص، دوستامون... تازه قول می‌دم زیاد هم نمونیم.
ـ نه.
ـ لینااا...
ـ گفتم نه.
ـ فقط امشب. خواهش می‌کنم.
چند ثانیه سکوت کردم.
ـ چه ساعتی؟
سوفیا با ذوق گفت:
ـ یعنی قبول کردی؟!
ـ فقط چند ساعت.
ـ قول می‌دم بهت خوش بگذره!
تماس که قطع شد، به کمد لباس‌ها نگاه کردم.
ـ حالا چی بپوشم؟ 😂
همون موقع، طبقه بالا، دوست تهیونگ بهش زنگ زده بود.
ـ امشب میای؟
ـ کجا؟
ـ کلاب.
ـ نه.
ـ چرا؟
ـ حوصله ندارم.
ـ داداش، چند وقته بیرون نیومدی. بیا دیگه.
ـ نمی‌دونم...
ـ فقط چند ساعت. موسیقی خوبه، بچه‌ها هم هستن.
تهیونگ بعد از کمی سکوت گفت:
ـ باشه.
دوستش خندید.
ـ بالاخره!
ـ ولی زیاد نمی‌مونم.
ـ هرچی تو بگی.
چند ساعت بعد، من و سوفیا آماده شدیم.
وقتی جلوی آینه ایستادم، لباسم رو نگاه کردم.
لباسم برای یک مهمونی شبانه کوتاه و متفاوت از لباس‌هایی بود که معمولاً می‌پوشیدم.( اسلاید دوم )
سوفیا پشت سرم ایستاد.
ـ خیلی خوشگل شدی!
ـ مطمئنی زیادی کوتاه نیست؟
ـ نه بابا! امشب قراره خوش بگذرونیم.
ـ باشه...
کیفم رو برداشتم.
ـ بریم.
آن طرف شهر، تهیونگ هم همراه دوستش راه افتاده بود.
هیچ‌کدوم خبر نداشتیم...
چند ساعت دیگه، وسط یک کلاب شلوغ، قرار بود کاملاً اتفاقی روبه‌روی هم قرار بگیریم.