ای شاخه ی شکوفه ی بادام

ای شاخه ی شکوفه ی بادام
خوب آمدی -
سلام-
لبخند می زنی؟ اما
این باغ بی نجابت
با این شب ملول
زنهار از این نسیمک آرام !
وین گاه گه نوازش ایام !
بیهوده خنده می زنی افسوس !
بفشار در رکاب خموشی
پای درنگ را
باور مکن که ابر .....
باور مکن که باد ...
باور مکن که خنده ی خورشید بامداد
من می شناسم این همه نیرنگ ورنگ را

شفیغی -کدکنی