ازباغ می برندچراغانی ات کند تا کاج جشن های زمستانی ات کنن

ازباغ می برندچراغانی ات کند تا کاج جشن های زمستانی ات کنند ، پوشانده اند صبح تو را ابرهای تار تنها به این بهانه که بارانی ات کنند ،  ای گل گمان مکن به شب جشن می روی شاید به خاک مرده ای ارزانی ات کنند ، یوسف به این رها شدن از چاه دل مبند این بار می برند که زندانی ات کنند ، یک نقطه بیش فرق رحیم و رجیم نیست ازنقطه ای بترس که شیطانی ات کنند ،  آب طلب نکرده همیشه مراد نیست گاهی بهانه ایست که قربانی ات کنند