∷∷∷♡M❥A♡∷∷∷∷

∷∷∷♡M❥A♡∷∷∷∷
ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﭼﺸﻤﻬﺎﯾﺖ
ﻧﻮﯾﺪ ﺻﺒﺢ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﻣﺮﺍ
ﻭ ﺭﻭﺷﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻓﺮﺩﺍﯾﻢ
ﭼﻪ ﺩﻝ ﺍﻧﮕﯿﺰ ﻃﻠﻮﻋﯽ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ ﮔﺸﺎﯾﯽ
ﻭﭼﻪ ﭘﺮ ﻏﺮﻭﺭ
ﮐﻪ ﺣﮏ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ ﺩﺭ ﻧﯽ ﻧﯽ ﭼﺸﻤﻬﺎﯾﺖ
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺧﺎﮎ ﺑﻮﯼ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ
ﻫﻮﺍ
ﺁﺏ
ﻭ ﻫﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻧﺎﻡ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﺪ
ﭼﺸﻤﻬﺎﯾﺖ ﺩﺭﯾﭽﻪ ﺍﯼ ﺑﻪ ﺑﻬﺸﺖ
ﻭ ﻣﻦ ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺑﺮﺯﺧﯽ
ﮐﻪ ﺑﻤﺎﻧﻢ ﯾﺎ
ﺑﺮﻭﻡ
ﺑﺮ ﺁﺳﺘﺎﻥ ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮ ﺳﺮ ﻧﻬﺎﺩﻩ ﺍﻡ
ﺗﺎ ﺗﻄﻬﯿﺮ ﮐﻨﻢ ﺍﯾﻦ ﺗﻦ ﺩﻟﺴﭙﺮﺩﻩ ﺭﺍ
ﻗﺼﻪ ﯼ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺗﻮ
ﻣﺘﺒﺮﮎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺷﻌﺮ ﻣﻦ
ﻭ ﻧﺎﺯﮐﺎﯼ ﻗﻠﻢ
ﭼﻪ ﺯﯾﺒﺎ ﺭﻗﻢ ﻣﯿﺰﻧﺪ ﺍﯾﻦ ﻗﺼﯿﺪﻩ ﯼ ﻧﺎ ﺗﻤﺎﻡ
ﭼﺸﻤﻬﺎﯾﺖ ﺩﺭﯾﭽﻪ ﺍﯼ ﺑﻪ ﺑﻬﺸﺖ
ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺑﻪ ﻋﺮﻭﺝ
ﺩﺭﯾﭽﻪ ﺍﯼ ﺑﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﯽ
ﺩﺍﺭﻣﺶ