ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﺩﻝ ﻣﻦ ﭘﯿﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ

ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﺩﻝ ﻣﻦ ﭘﯿﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺣﺘﯽ ﻫﻮﺍﯼ ﻋﺸﻖ ﺯﻣﯿﻦ ﮔﯿﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﭘﺸﺖ ﻏﺮﻭﺭ ﻛﻬﻨﻪ ﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﺷﻬﺮ ﺑﯽ ﻏﺰﻝ
ﭼﺸﻤﯽ ﺑﻪ ﺟﺮﻡ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﺯﻧﺠﯿﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﯾﻚ ﺣﺲ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻣﺮﺍ ﻛﺸﻒ ﻣﯽ ﻛﻨﺪ
ﺣﺴﯽ ﻛﻪ ﭘﯿﺶ ﭘﺎﯼ ﺗﻮ ﺗﻌﺒﯿﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺍﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ ﮔﺮﺩﺕ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﻢ
ﺍﺯ ﺑﺲ ﺷﻤﯿﻢ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺗﻜﺜﯿﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺷﺎﯾﺪ ﻛﻪ ﺭﻧﮓ ﺳﻮﺀ ﺗﻔﺎﻫﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻡ
ﮔﺎﻫﯽ ﺩﻟﻢ ﺍﺯ ﺁﯾﯿﻨﻪ ﻫﻢ ﺳﯿﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺍﻣﺸﺐ ﺑﻪ ﺧﻠﻮﺕ ﺩﻝ ﺑﺎﺭﺍﻧﯽ ﺍﻡ ﺑﯿﺎ
ﻓﺮﺩﺍ ﻛﻪ ﺍﺳﺘﺨﺎﺭﻩ ﻛﻨﯽ ﺩﯾﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
دیدگاه ها (۲)

ﺍﯼ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺯ ﺗﻮ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﮔﺮﯾﺨﺖ؟ﻣﻦ ﺭﺍﻩ ﺁﺷﯿﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﯾﺎﺩ ﺑﺮ...

گاهی دلمان گرفت ازآنهایی که در دلمان بودند.....از حرفهایی که...

...دنیا کوچییک تر از اونه که ما تصور می کنیم... فقط با یک عک...

قدیما شبا بالا پشت بوم میخوابیدیم و ستاره ها رو می شمردیم و ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط