پُولدار که باشی...

پُولدار که باشی...

بَرف بَهانه ای میشَوَد بَرایِ

لِباس نُو خَریدَن،

با دوستان به اِسکی رَفتَن،

تَفریح کَردن و از زِندِگی لِذّت بُردَن...

اما خُدا نَکُنَد فَقیر باشی و بَرف ببارَد...

از بیکار شُدَنِ پِدَرِ کارِگرَت بِگیر ،

تا غَمِ پاره بُودَن کَفشهایَت،

و چِکّه کَردَنِ سَقفِ خانه اَت...

ﭼﺮﺍ ﺑﺎﻳَﺪ ﭘُﻮﻝ ﺗَﻌﻴﻴﻦ ﻛُﻨَﺪ ،

بَرف ﻧِﻌﻤَﺖ ﺍَﺳﺖ ﻳﺎ ﻋَﺬﺍﺏ...!؟