ﺑﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﺍﺯ ﺑﺲ ﻣﻐﺮﻭﺭ ﺑﻮﺩﻡ ﻫﺮﻭﻗﺖ ﻣﺎﻣﺎﻧم

ﺑﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﺍﺯ ﺑﺲ ﻣﻐﺮﻭﺭ ﺑﻮﺩﻡ ﻫﺮﻭﻗﺖ ﻣﺎﻣﺎﻧم
ﻣﯿﺮﻓﺖ ﺟﺎﯾﯽ ﻭ ﻣﻨﻮ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﻧﻤﯿﺒﺮﺩ , ﻣﺚ ﺑﻘﯿﻪ ﺑﭽﻪ ها پشت سرش ﮔﺮﯾﻪ ﻧﻤﯿﮑﺮﺩﻡ ﻭ ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ﻧﻤﯿﮑﺮﺩﻡ ....
ﻭﻟﯽ ﺑﻪ ﻣﺤﻀﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﺮﻓﺖ ﻣﯿﺘﺮﮐﯿﺪﻡ ﺍﺯ ﮔﺮﯾﻪ...
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﮐﻪ ﺷﺪﻡ ﺭﻓﺘﻨﺎی ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺭﻭ ﺩﯾﺪﻡ , ﭼﯿﺰﺍﯼ
ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻡ ﺍﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺮﺍی ﺩﺍﺷﺘﻨﺸﻮﻥ
ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ﻧﮑﺮﺩﻡ ﻭﻟﯽ ﺷﺒﺎﯼ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺍﺷﮏ
ﺭﯾﺨﺘﻢ ﻭ ﺣﺴﺮﺕ ﺧﻮﺭﺩﻡ...
ﻫﻨﻮﺯﻡ ﻫﻤﻮﻧﻢ!! ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺮﺍی ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻭﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﭼﯿﺰﯼ ﯾﺎ ﮐﺴﯽ ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ﻧﻤﯿﮑﻨﻢ...
ﻓﻘﻂ ﺑﯽ ﺻﺪﺍ ﻣﯿﺸﮑﻨﻢ ...
چون کسی که بخـواد بمونه ؛ میمونه ...