پیش ما سوختگان  مسجد و میخانه یکیست

پیش ما سوختگان  مسجد و میخانه یکیست
حرم و دیر یکی ، سبحه  و پیمانه  یکست

اینهمه جنگ و جدل حاصل کوته نظریست
گر نظر پاک کنی کعبه و بتخانه یکیست

هرکسی قصه شوقش به زبانی گوید
چونکو می نگرم حاصل افسانه یکیست

این  همه قصه ز غوغای  گرفتارانست
ورنه از روز ازل دام یکی دانه یکیست

ره هرکس به فسونی زده آن شوخ ار نه
گریه ی نیمه شب و خنده مستانه یکیست

گر زمن  پرسی از آن لطف که من می دانم
آشنا  بر در این خانه  و بیگانه  یکیست

هیچ غم نیست که نسبت به جنونم دادند
بهر این یک دو نفس عاقل و دیوانه یکیست

عشق آتش بُوَد  و خانه خرابی دارد
پیش آتش دل شمع و پر پروانه یکیست