ماه ذی‌الحجه که عباس به حج عازم شد/

ماه ذی‌الحجه که عباس به حج عازم شد/
همه بر کعبه ولی کعبه بر او محرم شد/

در طوافش سخن از عقل فراتر می گفت/
در حقیقت «لک لبیک برادر» می گفت/

این اباالفضل که از قبله فراتر میرفت/
مرتضی بود که بر دوش پیمبر میرفت/

علی اکبر به ثنا گویی او می آید:
چقدر منبر کعبه به عمو می آید/

خطبه خواند و همه را محو صدای خود کرد/
در حقیقت همه را قبله نمای خود کرد/

گفت این خانه که حق آمد و ایجادش کرد/
مسجدی بود که بابای من آبادش کرد/

از در خانه او پا نکشیدم هرگز/
چون حسینی تر از عباس ندیدم هرگز/ «کاشف الکرب» تویی؛ خنده ارباب تویی/
«پدر خاک» علی و «پدر آب» تویی!

پیش خورشید و قمر سایه تو سنگین است/
و فقط محضر زینب سر تو پایین است/

صحبت از مردی تو کار بنی هاشم بود/
نام تو در دل میدان رجز قاسم بود/

تیغ چرخانده ای و پیش تو طوفان هیچ است/
لشگری پیشت اگر آمده میدان، هیچ است/

وسط جنگ زمین را به زمان دوخته ای/
فن شمشیر زنی را ز که آموخته ای؟! ای جوان! پیر رهت کیست از آن شاه بگو
«أشهد أن علیاً ولی الله» بگو/

او علمدار حسین است ببخشید مرا/
مدح او کار حسین است ببخشید مرا...
دعا برای شفای مریضا یادتون نره مخلصه همه محسن روسیاه
شبتون حیدری وقتون حسینی ع وعشقتون ابالفضلی ع یاحق