بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت چهارم : انسان شناسی - خود را بهتر و بیشتر بشناسیم :
به ما عقل داد که حجت درونی او بر انسان می‌باشد، قلب داد که با آن بفهمد، ایمان بیاورد، محبت بورزد و منفور دارد؛ اما عقل نیز به نور علم می‌بیند؛ لذا دو کتاب خلقت و وحی را برایمان گشود تا بخوانیم، بشنویم و بدانیم؛ و البته ما را از قوه اختیار در انتخاب برخورد نمود.
پس او، با تمامی امکانات و لوازم ما را هدایت نموده است، و دیگر با خودمان است که بپذیریم و شاکر باشیم، یا نپذیریم و کفر ورزیم، حقایق را بپوشانیم و اول و آخر خود را فراموش کرده و در این دنیا به بازی مشغول شویم!
وَالْعَصْرِ - سوگند به عصر (زمان).
إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ - كه انسانها همه در زيانند.
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ - مگر كسانى كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام داده اند، ويكديگر رابه حق سفارش كرده و يكديگر را به شكيبايى و استقامت توصيه نمودند! (سوره عصر)
چند نکته کلیدی :ضرر وقتی است که سود لازم از سرمایه حاصل نگردد؛ اما زیان = خسران، وقتی است که سرمایه و سود اصل و فرع با هم از دست بروند؛ و فرمود: انسان‌ها همه در زیانند.
اما این خسران، مؤمن و اهل عمل صالح را شامل نمی‌شود، منتهی کار به اینجا ختم نمی‌شود و شرط دارد، چرا که او به تنهایی زندگی نمی‌کند و غیر ممکن است که آحاد جامعه در خسران باشند، اما در میان آنان یک نفر سود ببرد! لذا باید دیگران را به حق و صبر توصیه نماید.
اسلام شامل تمامی شئون فردی و اجتماعی انسان می‌باشد.(پایان)