همه شب چشم شدم اشک شدم ............

همه شب چشم شدم اشک شدم ............
ریزش یک کوه شدم ،ناله ی جانسوز شدم
درطلب عشق تو بیمار شدم
خاک نشین رخ زیبای تو دلدار شدم

به گدایی به در خانه ی تو بیدل و تبدار شدم
دربدر کوچه و بازار شدم
تاک شدم برسر هر دار شدم
در هوس روی تو بد نام شدم
صحبت هر برزن و هر بام شدم
جغد شبانگاه شدم
ذرّه شدم ،آب شدم ،خاک شدم
شُهره ی آفاق شدم
مُرده و برباد شـدم
وای که من .........خاک شـــــــدم!!

( شمس تبریزی )