آقا سلام وقت گدایی رسیده است

آقا سلام وقت گدایی رسیده است
عشقت دوباره چند گدا را کشیده است

روز ازل خدا ز گل و آب کربلا
بی شک مرا برای شما آفریده است

نوکر همان کسی ست که با جمع دوستان
هر جا بساط روضه علم شد دویده است

من عاشق تو ام همه دنیای من حسین
از روح تو خدا به گل من دمیده است

با خاطرات کرببلا زنده مانده ام
با اینکه قدّم از غم زینب خمیده است

هر روز و شب به اشک و دعا لعن میکنم
آن کس که از قفا سرتان را بریده است

داریم آرزو که بمیریم از غمِ
دردانه ای که حرف کنیزی شنیده است