انگار دیگه کسی حواسش به جزئیات و ریزه‌کاری ها نیست. اگه ب

انگار دیگه کسی حواسش به جزئیات و ریزه‌کاری ها نیست. اگه بهم گل لاله بدی من خوشحال میشم چون کیه که لاله دوست نداشته باشه؟ اما اگه از تو پارک یا بلوار سر راهت برام بابونه بچینی من دیوونه میشم. یا مثلاً بدونی من عاشق قهوه‌ام اما ندونی چه وقتایی میخوام کاپوچینو بخورم و چه وقتایی ترجیحم آمریکانو دبل شات پر آبه و از اسپرسو و موکا بدم میاد. اینکه تو بدونی کدوم در رو باز کنی که فقط من پشتش باشم نه هزار تا آدم دیگه. یکسری علایق تبدیل به نماد همگانی شدن که تقریباً همه دوسشون دارن یا خوششون میاد. اما بعضی چیزها نمادهای شخصی‌ان، شاید ارزش مادی چندانی نداشته باشن اما برای شخص پر از معنا و زندگی‌ان و همین‌جاست که تفاوت‌ها مشخص میشه. اینکه تو یکی رو میخوای که باشه یا «من» رو می‌خوای؟ میخوای صرفاً دوست پیدا کنی یا میخوای با «من» دوستی کنی؟