لبهایم که تشنه و دلتنگ می شوند باران را می بوسم

لبهایم که تشنه و دلتنگ می شوند باران را می بوسم

من این جا زیر بارانم،

وقتی که بسیار از تو دورم و تو را می خواهم

باران را می بوسم؛ او تو را قطره قطره در من فرو می ریزد

خاطرت باشد ؛ ما هر دو زیر یک آسمان زندگی می کنیم

در دو سوی باران ها من به تو و بوسه و باران ایمان دارم

و قاصدک ها به تو خواهند گفت که دوستت دارم !

زندگی شاید همین فاصلۀ خیس ِ بارانیست

که تو را به من پیوند می زند . . .