سزاوار

*** سزاوار 2 ***
ای اشرفِ مخلوق و گلِ سرسبدِ دَهر-
غافل مشو از حکمِ جهاندارِ محمّد -
ثبت است , به بامِ فلک و اوجِ نبوّت *
بس واژه ی اندرز , زِ گفتارِ محمّد *
با جان و دل و دیده ی بیدارِ حقایق -
دل باخته ام , بر گل و گلزارِ محمّد -
آن دختِ نبی , خیرِنسا, زینتِ کوثر *
بوده اَبی و اُمّی و دلدارِ محمّد *
هم شیرِ خدا , شاهِ ولا , فاتحِ خیبر -
در معرکه ها , بوده علمدارِ محمّد -
بودند , دو گلدسته به نامِ حسنینم *
هم زینتِ دوش و دل و اَبصارِ محمّد *
گر داشت خریدار یکی آن مَهِ کنعان -
گرم است بسی رونقِ بازارِ محمّد -
تا روزِ جزا , طبعِ منِ دلشده بی شک *
سائل شده , بر درگه و دربارِ محمّد *
هر لحظه , درودیست زِ اعماقِ وجودم -
بر عترت و هم برگلِ رخسارِ محمّد -
این کِلکِ من از همّتِ آن مرغِ همایون*
پروانه صَفَت , گشته طرفدارِ محمّد *
رهوارم عظیما : به رهِ مقصدِ عمرم *
عشقست مرا , وعده ی دیدارِ محمّد *
=============================
شاعر = عبدالعظیم عربی از ماهشهر =
بندرامام ( سربندر )