کجا به من رسیده ای کجای این زمان؟

کجا به من رسیده ای کجای این زمان؟

که شور عشق مرده در من ای عزیز جان!


به سمت خلوت میانه سالی ام نیا

در ازدحام کوچه ی جوانی ات بمان


شبی که آسمان گرفته عاشقی نکن!

شبی که بغض مانده در گلوی ناودان!


پیاده رو که خیس شد،نرو قدم بزن

تو بچه ای و در مصاف عشق ناتوان!


تو بچه ای و عشق جنگجوی ناکسی ست!

تو جوجه ای و عشق,گربه یی شکم چران!


ولی برای من قدم زدن در این هوا

ولی برای پیرمردهای سخت جان...


گرفته باشد آسمان،گرفته باشدا

گرفته باشدا،گرفته باشد آسمان


که مثل کودکی شرور بچگی کنم

ولی ترانه خوان،ترانه خوان،ترانه خوان


شبیه خواب های بادبادکم به دست

شبیه خواب دیشب و پریشبم جوان


ببین اگر مرا به حال خود رها کنی!

چقدر لطف کرده ای به من عزیز جان!



# عاشقانه