ﺩﻭﯾﺪﻥِ ﺑﯽﭘﺎﯾﺎﻥِ ﯾﮑﯽ ﻧﻘﻄﻪ ﺑﺮ ﻗﻮﺱِ ﺩﺍﯾﺮﻩ .

ﺩﻭﯾﺪﻥِ ﺑﯽﭘﺎﯾﺎﻥِ ﯾﮑﯽ ﻧﻘﻄﻪ ﺑﺮ ﻗﻮﺱِ ﺩﺍﯾﺮﻩ .
ﺗﺎ ﮐﯽ؟
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺷﻮﻡ، ﺑﺸﻨﻮﻡ، ﺑﺒﯿﻨﻢ، ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻢ .
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺩﺍﻣﻪﯼ ﺑﯽﺩﻟﯿﻞِ ﺩﺍﻧﺎﯾﯽ
ﺗﻤﺮﯾﻦِ ﺍﺳﺘﻌﺎﺭﻩ ﮐﻨﻢ .
ﻫﻤﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﺍﯾﺮﻩ
ﺍﺯ ﭘﯽِ ﺩﺍﯾﺮﻩ ﻣﯽﺩﻭﻧﺪ .
ﻫﯽ ﻧﻘﻄﻪﯼ ﻣﺠﻬﻮﻝ !
ﻣﺮﺍﺭﺕِ ﻣﺴﺨﺮﻩ !
ﻣﻀﻤﻮﻥِ ﺑﯽﺩﻟﯿﻞ !
ﺗﺎ ﮐﯽ؟
ﻣﯿﺰ ﮐﺎﺭﻡ ﻏﺒﺎﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﺭَﺧﺖﻫﺎﯼ ﺭﻭﯼ ﻫﻢ ﺭﯾﺨﺘﻪ ﺭﺍ ﻧَﺸُﺴﺘﻪﺍﻡ
ﺭﻭﯾﺎﻫﺎﯼ ﺑﯽﻣﻮﺭﺩِ ﺁﺏ ﻭ ﻣﺎﻩ ﻭ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ
ﻧﻤﯽﺭﺳﻨﺪ،
ﺷﺐ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺐ ﻭُ
ﺭﻭﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﻭُ
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﻫﻤﺎﻥ ﻫﻨﻮﺯ !...
ﻣﻦ ﺑﺪﻫﮑﺎﺭِ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻟﻪﯼ ﺑﺎﺭﺍﻧﻢ،
ﺁﯾﺎ ﮐﺴﯽ ﻟﯿﻮﺍﻥِ ﺁﺑﯽ ﺩﺳﺖِ ﻣﻦ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ؟


ﺍﺯ : ﺳﯿﺪ ﻋﻠﯽ ﺻﺎﻟﺤﯽ