p

p.3

تورو رو تخت بیمارستان گذاشت و دکتر اومد چکت کنه...

دکتر: حالش خوبه فقط برا ضعف و خستگیه زیاده چیز زیاد مهمی نیس و چند دقیقه دیگه بهوش میان

جونگکوک کنارت روی صندلی نشست...
سرشو عقب برد و به دیوار تکیه داد و چشماشو بست..
و دستاشو روی پاش گذاشت و مشت کرده بود...

جونگکوک: آخه چجوری وقتی کنار خودم بود نتونستم از پرنسسم مراقبت کنم؟

جونگکوک: هوفف لعنت به من

بعد از چند دقیقه به هوش اومدی و چشماتو باز کردی...
هنوز بدنت به خاطر آرامش بخش ها بی حس بود...

ات: ما...م..مامان‌جون؟

جونگکوک سریع چشماشو باز کرد و دستاتو گرفت...

جونگکوک: ات..ات بیدار شدی؟ دخترم صدامو میشنوی؟

ات: آره آره خوبم.. بذار ببینم گریه کردی؟

جونگکوک: نگاه کن به خودت چقدر سخت میگیری آخه چرا اینجوری میکنی؟

دستتو محکم تر فشار داد...

ات: مرسی که انقدر قشنگی

جونگکوک تاری از موهاتو کنار زد و لبخندی زد..

جونگکوک: می‌دونی که براتم حاضرم بمیرم

تو با وجود جونگکوک حالت روز به روز بهتر میشد ولی در عماق قلبت زخمی وجود داشت که فقط جاش مونده بود...

The end....

--------------------------------------

می‌دونم مسخره بود ولی چیزی به ذهنم نمیرسید..
و اینکه مرسی که کنارم بودین بوس بهتون