بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت اول :
بستگی دارد که انسان و شادی چگونه تعریف و توصیف گردد. بدیهی است اگر تعریف از انسان موجود عاقل و بر خوردار از کمالات و شرافت انسانی باشد و منظور از شادی نیز غم ندیدن باشد، عاقل می‌داند که دنیا بهشت نیست و آدمی در دنیا هیچ گاه همیشه شاد نخواهد بود. چرا که دنیا دار فنا است و متاع دنیا نیز قلیل و فانی است و همین امر سبب می‌گردد که هیچ گاه دنیا برای انسان شادی مستمر و پایداری به همراه نداشته باشد و هر نعمت و لذت شادی‌ آوری حتماً با غمی همراه باشد.
به عنوان مثال اگر کسی از همه مواهب دنیوی نیز برخوردار باشد، باز شاهد گذر عمر، کهولت و فنای دنیوی خود از یک سو و زایل شدن و فنای نعمات دنیوی از سوی دیگر می‌باشد.
و تازه این فقط برای انسانی است که جز خود و منافع خود را نبیند که به چنین موجودی انسان نمی‌ گویند، لذا اگر نگاهی نیز به اطراف و اکناف بیاندازد، نه تنها همیشه شاد نخواهد بود، بلکه با دیدن مظالم و مصیبت‌های بشری، بیشتر مغموم خواهد گشت.
خداوند متعال می‌فرماید که خداوند رزاق به آدمی رزق می‌دهد و انسان با آن شاد می‌شود، اما متوجه نیست که این متاع دنیا است، فانی است و در مقابل متاع اخروی که همیشه باقی است، بسیار ناچیز است.
اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ وَ فَرِحُوا بِالْحَياةِ الدُّنْيا وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا فِي الْآخِرَةِ إِلاَّ مَتاعٌ - خدا است كه رزق و روزى را براى هر كسى كه صلاح بداند فراوان مينمايد. و براى شخصى كه صلاح نداند تنگ و اندك ميكند. ولى دنيا پرستان به زندگى دنيا فرحمند می‌ شوند. در صورتى كه زندگى دنيا در مقابل آخرت جز متاع ناچيزى نخواهد بود.(سوره رعد آیه 26)
اما اگر کسی در عین زندگی در دنیا و استفاده از نعمات دنیوی و مواهب الهی، تعلقش را ازفانی ببردو رو به سوی باقی الله جل جلاله آورد،از فراز و فرودهای دنیوی خوشحال یا ناراحت نمی‌شود، مگر این که سرور یا غم او نیز لله باشد. چنین کسی چون به حقایق عالم هستی آگاه شده و مسیر حق را می‌پیماید، همیشه دلش آرام، ضمیرش با تکیه و امید به رحمت واسعه‌ الهی شاد و قلبش مطمئن است.چرا که شادی مستلزم اطمینان قلبی است و اطمینان نیز جز با تکیه بر غنی قادر، کریم و باقی حاصل نمی‌گردد.(ادامه دارد...)