بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت اول :
سالروز رحلت حضرت خدیجه کبری علیها السلام :
السَّلامُ عَلَیْک یا اُمَّ الْمُؤْمِنِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْک یا زَوْجَةَ سَیّـِدِ الْمُرْسَلِینِ، اَلسَّلامُ عَلَیْک یا اُمَّ فاطِمَةَ الزَّهْراءِ سَیِّدَهِ نِساءِ الْعالَمِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْک یا أَوَّلَ الْمُؤْمِناتِ - سلام بر تو ای مادر مؤمنان؛ سلام بر تو ای همسر سرور فرستادگان؛ سلام بر تو ای مادر فاطمه زهرا سرور بانوان دو جهان؛ سلام بر تو ای نخست بانوی مؤمن؛ سلام بر تو ای آن که دارائیش را در راه پیروزی اسلام و یاری سرور انبیا هزینه کرد و دشمنان را از او دور ساخت؛ سلام بر تو ای آن که بر او جبرئیل درود فرستاد و سلام خدای بزرگ را به او ابلاغ کرد؛ این فضل الهی گوارایت باد و سلام و رحمت و برکاتش بر تو باد.
پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله، تا آخر عمر، از مقام و بزرگواری‌ های خدیجۀ کبری علیها السلام یاد می‌نمودندو در سوگ ایشان می‌گریستند.
امام حسین علیه‌السلام در روز عاشورا و در مقابل سپاه شام، از مادرشان خدیجه کبری علیها السلام، به عنوان اولین زن مسلمان با افتخار یاد نمودند؛ چنان که امام سجاد علیه السلام، در مجلس یزید، با افتخار خود را فرزند خدیجه کبری علیها السلام معرفی نمودند؛چراکه همگان بزرگی ایشان را می‌ شناختند.
شرح بیشتر :
آدمی با معرفت شناخت مقامات و مراتب وجودی‌اش ارتقا می‌ باید و بزرگ و بزرگوار می‌شود و همجوار بزرگان و بزرگواران می‌گردد؛ چنان که در زیارت عاشورا، به محضر سید الشهداء، امام حسین علیه السلام عرض می‌نماییم: فَاَسْئَلُ اللهَ الَّذى اَکْرَمَنى بِمَعْرِفَتِکُمْ وَمَعْرِفَةِ اَوْلِیآئِکُمْ، وَرَزَقَنِى الْبَرآئَةَ مِنْ اَعْدآئِکُمْ، اَنْ یَجْعَلَنى مَعَکُمْ فِى الدُّنْیا وَالاْخِرَةِ - پس درخواست میکنم از خدا که مرا به معرفت شما و دوستان شما گرامی داشت و بیزاری از دشمنان شما را نصیب من کرد، اینکه مرا در دنیا و آخرت با شما قرار دهد.
این شناخت، از بالا به پایین است؛ دردعای أَللهُم عَرفْنی نَفْسَک... می‌آموزیم که تا کسی خداوند سبحان را نشناسد، پیامبرش را نخواهد شناخت و تا ایشان را نشناسد، حجّتش را نخواهد شناخت و اگر آنها را نشناسد، اساساً دینش را نمی‌ شناسد و گمراه می‌شود.
شناخت هدایت کننده و نجات‌بخش، به شناخت خداوند سبحان، رسول اکرم و اهل بیت علیهم السلام خلاصه نمی‌شود، بلکه در شناخت اولیای آنها ادامه می‌یابد و سبب قُرب می‌گردد؛ چنان که در زیارت عاشورا عرض می‌نماییم:(ادامه دارد...)