ﺗﻨﻬﺎ ؛ ﺗﻮﯾﯽ ﺗﻮ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﭙﯽ ﺑﻪ ﻧﺒﺾ ﺍﯾﻦ ﺭﻫﺎﯾﯽ

ﺗﻨﻬﺎ ؛ ﺗﻮﯾﯽ ﺗﻮ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﭙﯽ ﺑﻪ ﻧﺒﺾ ﺍﯾﻦ ﺭﻫﺎﯾﯽ
ﺗﻮ ﻓﺎﺭﻕ ﺍﺯ ﻭﻓﻮﺭ ﺳﺎﯾﻪ ﻫﺎﯾﯽ
ﺑﺎﺯ ﺁ ﮐﻪ ﺟﺰ ﺗﻮ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻦ ﺣﻘﯿﻘﺘﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺗﻮ ﻣﯽ ﺭﻭﯼ ﮐﻪ ﺍﺑﺮ ﻏﻢ ﺑﺒﺎﺭﺩ
ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺍﺕ ﺭﺍﻫﯽ ﻧﻤﯿﺸﻮﯼ ﭼﺮﺍ
ﺁﺷﻮﺑﻢ ﺁﺭﺍﻣﺸﻢ ﺗﻮﯾﯽ
ﺑﻪ ﻫﺮ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﺍﯼ ﺳﺮ ﻣﯿﮑﺸﻢ ﺗﻮﯾﯽ
ﺳﺤﺮ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﻦ ﺑﻪ ﻓﻬﻢ ﺁﺳﻤﺎنﻡ
ﺁﺷﻮﺑﻢ ﺁﺭﺍﻣﺸﻢ ﺗﻮﯾﯽ
ﺑﻪ ﻫﺮ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﺍﯼ ﺳﺮ ﻣﯿﮑﺸﻢ ﺗﻮﯾﯽ
ﺑﯿﺎ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺗﻮ ﻣﻦ ﻏﻢ ﺗﻮ ﺻﺪ ﺧﺰﺍﻧﻢ
***************
***************
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﺮﺍﺏ ﺍﯾﻦ ﺁﺏ ﺑﺮﯾﺪﻡ
ﻣﻦ ﺍﺯ ﻋﻄﺶ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﺁﻓﺮﯾﺪﻡ
ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺎﻧﺪﻧﺖ ﺭﺍﻫﯽ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﯼ ﭼﺮﺍ
ﮔﺎﻫﯽ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻫﺪﯾﻪ ﮐﻦ ﺑﻪ ﻣﺸﺖ ﭘﻮﭺ ﺷﺐ ﻫﺎ
ﺷﻤﺮﺩﻩ ﺗﺮ ﺑﮕﻮ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺣﺮﻭﻑ ﺭﻓﺘﻨﺖ
ﺗﺎ ﻣﻦ ﺑﮕﯿﺮﻡ ﺍﺯ ﺩﻟﺖ ﻫﻤﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺁﺷﻮﺑﻢ ﺁﺭﺍﻣﺸﻢ ﺗﻮﯾﯽ
ﺑﻪ ﻫﺮ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﺍﯼ ﺳﺮ ﻣﯿﮑﺸﻢ ﺗﻮﯾﯽ
ﺳﺤﺮ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﻦ ﺑﻪ ﻓﻬﻢ ﺁﺳﻤﺎﻧﻢ
ﺁﺷﻮﺑﻢ ﺁﺭﺍﻣﺸﻢ ﺗﻮﯾﯽ
ﺑﻪ ﻫﺮ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﺍﯼ ﺳﺮ ﻣﯿﮑﺸﻢ ﺗﻮﯾﯽ
ﺑﯿﺎ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺗﻮ ﻣﻦ ﻏﻢ ﺗﻮ ﺻﺪ ﺧﺰﺍﻧﻢ