امروز با چند تا از دوستان رفتیم دیدار جانبازان اعصاب و رو

امروز با چند تا از دوستان رفتیم دیدار جانبازان اعصاب و روان... اون دسته گل هایی که با یه موج انفجار برگهاشون ریخته... گلبرگهاشون پرپر شده و حالا سهمشون از اون همه باغ و بوستان یه حصار تنگ و غبار گرفته ست و یه تنهایی خسته کننده... تو این روزهایی که غرق در نو شدن هامون هستیم یادمون نره یه آدمایی مهمترین چیز، یعنی زندگیشونو برای خوشی و امنیت ما دادن... بی انصافی و دور از انسانیته اینا رو از یاد ببریم... گاهی سری بهشون بزنیم...مبادا روز قیامت از پل صراط رد بشن و ما رو مدیون خودشون بذارن...:(