بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت دوم :
امروزه نیز وهابیت انگلیسی و گروهک‌های تروریستی و نیز سیاسیون منحرف در دنیا و حتی داخل کشور خودمان، به نام اسلام،قرآن مجید،نهج البلاغه، عقلانیت، وحدت، همدلی، صلح و آزادی، انحرافات خود را توجیه می‌کنند!
انسان : ابلیس لعین، پس از آن که توجیهاتش برای تمرد از فرمان سجده، مقبول واقع نشد، استغفار و عذر خواهی ننمود، بلکه گناه انحراف و تکبر خودش را متوجه خداوند سبحان نمود و گفت: قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ - گفت: پروردگارا! به سبب اینکه تو مرا گمراه نمودی، من هم یقیناً همه کارهای زشت را در زمین برای آنان می‌آرایم تا ارتکاب زشتی‌ها برای آنان آسان شود و مسلماً همه را گمراه می‌کنم!(سوره حجر آیه 39)
انسانی که به تربیت الهی پرورش نیابد نیز خودش شیطان می‌شود و همین رویکرد را برمی گزیند، یعنی به جای خداوند سبحان، خودش را منزه از هر عیب و نقصی قلمداد می‌نماید و هیچگاه خودش را در غفلت‌ها، قصورها، تقصیر ها و گناهان، مجرم نمی‌شناسد و همیشه علّت خطاها و گناهانش را دیگران اعلام می‌دارد!
هر کسی نمی‌تواند -رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي - پروردگارا! به درستی که من به خودم ظلم کردم، پس مرا ببخش گناهانم را پوشش بده.(سوره قصص بخشی از آیه 16)
بگوید - یا همچون حضرت یونس علیه السلام، در شکم ماهی، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ - إلهی جز تو نیست، تو منزهی، این منم که از ظالم‌ها بودم. (سوره انبیاء بخشی از آیه 87)
بگوید، یا مانند امیرالمؤمنین، امام علی علیه اسلام بگوید: لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ وَبِحَمْدِكَ، ظَلَمْتُ نَفْسِى، وَتَجَرَّأْتُ بِجَهْلِى - إلهی معبودی جز تو نیست، تو پاک و منزّهی و من به ستایشت برخاسته‌ام، من به خود ستم کردم و از روی نادانی، به خود جرأت جسارت دادم (فرازی از دعای کمیل)
چنین انسان جاهل نادان و بی‌خرد و البته متکبری، با ارادۀ خودش، میدان را برای تاخت و تاز نفس مسولۀ خویش مساعد می‌سازد و اجازه می‌دهد تا نفس مسوله‌اش، با انواع توجیهات، بدی‌های او را خوبی و زشتی‌هایش را زیبا جلوه دهد!
راه کار نجات : خداوند متعال، احاطه و سلطه بر وسوسه‌های شیاطین جنّ و انس و نیز نفس امّاره و نفس مسوله را در اختیار انسان قرار داده است؛ به آدمی عقلی داده که حجّت باطنی خودش در همگان می‌باشد - فطرتی داده که خداجو،خداشناس وخدا دوست می‌ باشد(ادامه دارد...)