فراقی

فراقی

چه بی تابانه می خواهمت
ای دوریت آزمون تلخ زنده بگوری !

چه بی تابانه تو را طلب می کنم !
بر پشت سمندی
گویی
نوزین
که قرارش نیست.

و فاصله
تجربه یی بیهوده است.

بوی پیرهنت،
این جا
و اکنون.

کوه ها در فاصله
سردند
دست
در کوچه و بستر
حضور مأنوس دست تو را می جوید.

و به راه اندیشیدن
یأس را
رج می زند.

بی نجوای انگشتانت
فقط.

و جهان از هر سلامی خالی است.

احمد شاملو (ا.بامداد)

دکلمه ی زیبای شعر فراقی با صدای احمد شاملو
در کانال تلگرام