هستی و مستی

هستی و مستی
علی روز و شب و
ذکر لب و
تاب و تب و
ذکر قیامم و قعودم
بود ذکر سجودم
علی اصل وجودم
دل از مهر علی بر نکنم
تا نفسی آید و رفتی بکند در دل زارم
علی کن فیکون است
علی شأن، نه دون است
و تا روز جزا دشمن او خار و زبون است
علی باده و جام است
علی صاحب نام است
امام است و امام است و امام است
به قرآن که بود معجزه ی احمد مختار
خدا کرده ثنایش
الهی که شبی، نیمه شبی
وعده ی ما کنج حرم، صحن و سرایش، و ایوان طلایش
چه خوش گفت که ایوان نجف دارد عجب حال و هوایی
عجب صحن و سرایی
چه ایوان طلایی
به معراج خدا دید
که احمد به علی حیدر کرار کند فخر
زبانی که سخن گفت همان لحن علی بود
همان صوت علی بود
لسانش چو علی بود
زمانی که نبوده اثر از آدم و حوا
نه موسی و نه عیسی
نه دنیا و نه عقبا
علی بود و علی بود و علی بود....