به روزگار بگویید

به روزگار بگویید

دست از سرم بردارد

دلم از سنگینی این همه آوار

خسته است

از آتشی که هر روز

در من متولد می شود

و ابرهایی که درونم چکه می کنند

آنقدر که غرقشان می شوم

از خوابهایی که روی تنهاییم لم داده

و درونم هورا می کشند

خوش به حال آدمها

ما که آدم نیستیم!!!!!!