جنبش سایبری موعود
جنبش سایبری موعود
لطفا به اشتراک بگذارید
تفسیر قرآن توسط استاد قرائتی
سوره حمد آیه ۲
الْحَمْدُ ِللَّهِ رَبِّ الْعَلَمِینَ
ترجمه
سپاس و ستایش مخصوص خداوندی است که پروردگار جهانیان است.
نکته ها
«ربّ» به کسی گفته میشود که هم مالک وصاحب چیزی است و هم در رشد و پرورش آن نقش دارد.
خداوند هم صاحب حقیقی عالم است و هم مدبّر و پروردگار آن. پس همه هستی حرکت تکاملی دارد و در مسیری که خداوند معیّن کرده، هدایت میشود.
علاوه بر سوره حمد، چهار سورهی انعام، کهف، سبأ وفاطر نیز با جمله «الحمدللّه» آغاز گردیده، ولی فقط در سوره حمد بعد از آن «ربّ العالمین» آمده است.
مفهوم حمد، ترکیبی از مفهوم مدح و شکر است. انسان در برابر جمال و کمال و زیبایی، زبان به ستایش و در برابر نعمت و خدمت واحسان دیگران، زبان به تشکّر میگشاید. خداوند متعال به خاطر کمال و جمالش، شایستهی ستایش وبه خاطر احسانها و نعمتهایش، لایق شکرگزاری است.
«الحمدللّه»، بهترین نوع تشکّر از خداوند است. هر کس در هرجا، با هر زبانی، هرگونه ستایشی از هر کمال و زیبایی دارد، در حقیقت سرچشمهی آن را ستایش میکند. البتّه حمد خداوند منافاتی با سپاسگزاری از مخلوق ندارد، به شرط آنکه به امر خداوند و در خط و مسیر او باشد.
خداوند، پروردگار همهی آفریدههاست. «و هو ربّ کلّ شیء»(22) آنچه در آسمانها و زمین و میان آنهاست، پروردگارشان اوست. «ربّ السّموات والارض و مابینهما»(23) حضرت علیعلیه السلام میفرماید: «من الجمادات والحیوانات»؛ او پروردگار جاندار و بیجان است. «له الخلق والامر تبارکاللّه ربّ العالمین» هم آفرینش از اوست و هم ادارهی آن، و او مربی و پرورش دهندهی همه است.(24)
مراد از «عالَمین» یا فقط انسانها هستند، مانند آیه 70 سوره حجر که قوم لوط به حضرت لوط گفتند: «أوَ لم ننهک عن العالمین» آیا ما تو را از ملاقات با مردم نهی نکردیم؟ و یا مراد همهی عوالم هستی است. «عالَم» به معنای مخلوقات و «عالَمین» به معنای تمام مخلوقات نیز استعمال شده است. از این آیه فهمیده میشود که تمام هستی یک پروردگار دارد و آنچه در جاهلیت و در میان بعضی از ملّتها اعتقاد داشتند که برای هر نوع از پدیدهها خدایی است و آن را مدبّر و ربّ النّوع آن میپنداشتند، باطل است.
22) انعام، 164.
23) شعراء، 24.
24) تفسیر نورالثقلین.
پیام ها
1- همه ستایشها برای اوست. «الحمدللَّه»(25)
2- خداوند در تربیت و رشد هستی اجباری ندارد. زیرا حمد برای کارهای غیر اجباری است. «الحمدللَّه»
3- همه هستی زیباست و تدبیر همه هستی نیکوست. زیرا حمد برای زیبایی و نیکویی است. «الحمدللَّه»
4- دلیل ستایش ما، پروردگاری اوست. «الحمدللَّه ربّ العالمین»
5 - رابطهی خداوند با مخلوقات، رابطهی دائمی و تنگاتنگ است. «ربّ العالمین» (نقاش و بنّا هنر خود را عرضه میکند و میرود، ولی مربّی باید هر لحظه نظارت داشته باشد.)
6- همهی هستی، تحت تربیت خداوند یکتاست. «ربّ العالمین»
7- امکان رشد و تربیت، در همهی موجودات وجود دارد. «ربّ العالمین»
8 - خداوند هم انسانها را با راهنمایی انبیا تربیت میکند، (تربیت تشریعی) و هم جمادات ونباتات وحیوانات را رشد وپرورش میدهد. (تربیت تکوینی) «ربّ العالمین»
9- مؤمنان در آغاز کتاب (قرآن) با نیایش به درگاه خداوند متعال، «الحمدللّه ربّ العالمین» میگویند و در پایان کار در بهشت نیز، همان شعار را میدهند که «آخر دعواهم أن الحمدللّه ربّ العالمین»(26)
25) الف ولام در «الحمد» به معنای تمام حمد و جنس ستایش است.
26) یونس، 10.
لطفا از ما حمایت کنید و پیج رو به دوستان دیگر معرفی کنید.
http://line.me/ti/p/%40cvm9833x
لطفا به اشتراک بگذارید
تفسیر قرآن توسط استاد قرائتی
سوره حمد آیه ۲
الْحَمْدُ ِللَّهِ رَبِّ الْعَلَمِینَ
ترجمه
سپاس و ستایش مخصوص خداوندی است که پروردگار جهانیان است.
نکته ها
«ربّ» به کسی گفته میشود که هم مالک وصاحب چیزی است و هم در رشد و پرورش آن نقش دارد.
خداوند هم صاحب حقیقی عالم است و هم مدبّر و پروردگار آن. پس همه هستی حرکت تکاملی دارد و در مسیری که خداوند معیّن کرده، هدایت میشود.
علاوه بر سوره حمد، چهار سورهی انعام، کهف، سبأ وفاطر نیز با جمله «الحمدللّه» آغاز گردیده، ولی فقط در سوره حمد بعد از آن «ربّ العالمین» آمده است.
مفهوم حمد، ترکیبی از مفهوم مدح و شکر است. انسان در برابر جمال و کمال و زیبایی، زبان به ستایش و در برابر نعمت و خدمت واحسان دیگران، زبان به تشکّر میگشاید. خداوند متعال به خاطر کمال و جمالش، شایستهی ستایش وبه خاطر احسانها و نعمتهایش، لایق شکرگزاری است.
«الحمدللّه»، بهترین نوع تشکّر از خداوند است. هر کس در هرجا، با هر زبانی، هرگونه ستایشی از هر کمال و زیبایی دارد، در حقیقت سرچشمهی آن را ستایش میکند. البتّه حمد خداوند منافاتی با سپاسگزاری از مخلوق ندارد، به شرط آنکه به امر خداوند و در خط و مسیر او باشد.
خداوند، پروردگار همهی آفریدههاست. «و هو ربّ کلّ شیء»(22) آنچه در آسمانها و زمین و میان آنهاست، پروردگارشان اوست. «ربّ السّموات والارض و مابینهما»(23) حضرت علیعلیه السلام میفرماید: «من الجمادات والحیوانات»؛ او پروردگار جاندار و بیجان است. «له الخلق والامر تبارکاللّه ربّ العالمین» هم آفرینش از اوست و هم ادارهی آن، و او مربی و پرورش دهندهی همه است.(24)
مراد از «عالَمین» یا فقط انسانها هستند، مانند آیه 70 سوره حجر که قوم لوط به حضرت لوط گفتند: «أوَ لم ننهک عن العالمین» آیا ما تو را از ملاقات با مردم نهی نکردیم؟ و یا مراد همهی عوالم هستی است. «عالَم» به معنای مخلوقات و «عالَمین» به معنای تمام مخلوقات نیز استعمال شده است. از این آیه فهمیده میشود که تمام هستی یک پروردگار دارد و آنچه در جاهلیت و در میان بعضی از ملّتها اعتقاد داشتند که برای هر نوع از پدیدهها خدایی است و آن را مدبّر و ربّ النّوع آن میپنداشتند، باطل است.
22) انعام، 164.
23) شعراء، 24.
24) تفسیر نورالثقلین.
پیام ها
1- همه ستایشها برای اوست. «الحمدللَّه»(25)
2- خداوند در تربیت و رشد هستی اجباری ندارد. زیرا حمد برای کارهای غیر اجباری است. «الحمدللَّه»
3- همه هستی زیباست و تدبیر همه هستی نیکوست. زیرا حمد برای زیبایی و نیکویی است. «الحمدللَّه»
4- دلیل ستایش ما، پروردگاری اوست. «الحمدللَّه ربّ العالمین»
5 - رابطهی خداوند با مخلوقات، رابطهی دائمی و تنگاتنگ است. «ربّ العالمین» (نقاش و بنّا هنر خود را عرضه میکند و میرود، ولی مربّی باید هر لحظه نظارت داشته باشد.)
6- همهی هستی، تحت تربیت خداوند یکتاست. «ربّ العالمین»
7- امکان رشد و تربیت، در همهی موجودات وجود دارد. «ربّ العالمین»
8 - خداوند هم انسانها را با راهنمایی انبیا تربیت میکند، (تربیت تشریعی) و هم جمادات ونباتات وحیوانات را رشد وپرورش میدهد. (تربیت تکوینی) «ربّ العالمین»
9- مؤمنان در آغاز کتاب (قرآن) با نیایش به درگاه خداوند متعال، «الحمدللّه ربّ العالمین» میگویند و در پایان کار در بهشت نیز، همان شعار را میدهند که «آخر دعواهم أن الحمدللّه ربّ العالمین»(26)
25) الف ولام در «الحمد» به معنای تمام حمد و جنس ستایش است.
26) یونس، 10.
لطفا از ما حمایت کنید و پیج رو به دوستان دیگر معرفی کنید.
http://line.me/ti/p/%40cvm9833x
- ۳.۴k
- ۲۹ تیر ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط