بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
این اظهارات سبک و بی‌منطق، جدید نیستند، این که چه کسی چنین گفته کاری نداریم؛ خیلی‌ها به ویژه در فضای مجازی، این آیات را تفسیر و تأویل کرده‌اند و از آن برای فریب و شبهه‌ افکنی دراذهان عمومی سوء استفاده می‌کنند! مهم این است که گویندگان نه تنها نسبت به آیات قرآن مجید نادان می‌باشند، بلکه به خود جرأت تحریف معنا، سوء استفاده و توجیه و تطهیر انحرافات به استناد قرآن کریم را می‌دهند که البته نه تنها گواه بر ضعف عقل، علم و ایمان آنان می‌باشد، بلکه بیانگر بغضی نهفته در دل نیز می‌باشد!
اگر کسی به قرآن استناد می‌کند، لابد ایمانی هر چند ضعیف دارد، پس جزو مؤمنین و مؤمنات می‌باشد، و اگر هیچ ایمانی ندارد، نباید برای خطای خود به قرآن استناد کند.
بسیاری از آنان که به جای سؤال شبهاتی را چنین رایج می‌کنند، مردانی هستند که اصلاً مخاطب آیات حجاب زنان نمی‌باشند، بلکه مسئولیت وکارشان شبهه‌افکنی است؛یک عده از دختران و بانوان نیز مایل نیستند حجاب را رعایت کنند و اصلاً برای‌ شان فرقی ندارد که قرآن چه فرموده یا چه نفرموده، اما برای توجیه به شبهات آنان تأسی می‌کنند.
رعایت ننمودن حجاب، یک معصیت و خطای بزرگ فردی و اجتماعی است، اما مجتهد شدن مخالفان حجاب یا سایر احکام الهی، مصیبتی بسیارسنگین‌تر و مضرتر از بد حجابی می‌باشد.
این که یک عده‌ای بدون آن که به قرآن کریم رجوعی کرده باشند و در آیات آن تدبر و تأملی نموده باشند و حتی رو خوانی را نیز بلد باشند، می‌ گویند: این حکم یا آن حکم در قرآن نیامده، یا به گونه‌ای دیگر آمده، یا می‌پرسند: این در کجای قرآن آمده است؟ روش وهابیت است که بدون آوردن اسمش به اذهان عمومی القا می‌کنند.
گویی چگونگی رکعات و آداب نماز، یا چگونگی مناسک حج مثل طواف یا سعی، یا چگونگی بسیاری از احکام دیگر، همه در ظاهر قرآن کریم بیان شده است و فقط مانده است، مسئله حجاب.
پس اگر اندک تعقل و تأملی در همین ظاهر قرآن کریم بنمایند، متوجه می‌ شوند که قرآن به تنهایی نازل نشده است، لذا در همین ظاهر آیاتش نیز مکرر توصیه و تأکید به فراگیری اسلام و قرآن از پیامبر اکرم و اهل بیت عصمت صلوات الله علیهم اجمعین شده است. تا هر کس یک کتاب چند صد برگی زیر بغل نزند و با تفسیر به رأی انواع و اقسام احکام باب میل را به نام اسلام صادر کند.
الف)- اگر در قرآن کریم تصریح شده باشد که مؤمنین و مؤمنات باید چنین و چنان کنند، معنایش این نیست که دیگران مشمول این اوامر و احکام الهی نیستند، بلکه یعنی همه باید مؤمن باشند و رعایت این احکام است که سبب ایمان می‌ گردد (ادامه دارد...)