مو لرم ایل و تبارم همه زاگرس و دنا

مو لرم ایل و تبارم همه زاگرس و دنا

مرحبا هرچه لره، هرچه زن و هرچه پیا



موکه ریشه ام همه جا هسی وحق یارش با

تا دو بردش سر یک هسه نگهدارش با



ایل سر زنده مو وسعت بی حد داره

گرمسیر اومده و ریشه و سرحد داره



یه سرش رفته و یاسوج و دنا تا دهدشت

برزیون ایروه تا ایذه و تا شامنگشت



یه سرش رفته ملایر و نهاوند و درود

قوم لر غیره خداوند و کی کرده سجود؟



بهبهون اومده و شهر سپیدان و دنا

سربلندن همه جا شیر زن و شیرپیا



دژمهتابی اگر ره زر او یادشه هه

شیر اسعد اگه نی طیفه ی آزادشه هه



هر کجا بو همشون جمله چوشیرن و پلنگ

طیبی و بهمییل، عاشق یک اسب و تفنگ



بختیاری که زنی شیر چو بی مریم داشت

تا که بیدش یه دل راحت و خاطر جم داشت



من کپر،هیمه و تش،وقت پسین،میش و بره

وز وز بادخنک، ای چه خشه، نون و کره



تو بیو تا بنشینیم، وصحبت یه دمون

بنشینیم و بگویم ازهمه چی، برف و بهون



صبح هم تا برسه، وازکنی مشک و ملار

بخری دو و کره و بزنی مشکه و دار



دور چاله بنشینیم همه پیر و جوون

برف و سرمای زمستون و تش وتاوه و نون



گرچه امروز و من شهر همه در به دریم

سرمون ره من گوشی و زهم بیخبریم



ولی ار پاش بیفته خوم و خوت همپاییم

مثل اجداد دوباره هممون همتاییم



دست من دست هم ایدیم و سرود ایخونیم

تاکه هسیم فقط شاد و جوون ایمونیم



لازم ار بو خوم و خوت فکرهم و دور همیم

باز هر شو مو و تو همدل و هم شور همیم



باز هم اسم لر ایبو سبب وحدتمون

چونکه ما غیرت و مردانگیه عادتمون



باقر امشو دلش انگار پر و بال زده

مثل کوگی که کشی پر و، سره مال زده



برزیون و گلسردون و دژمهتابی

فکر و ذکر منه و علت ای بیتابی



ای خدا فکر و خیالم ز وطن دیر مباد

بیشه ایل مو یک ثانیه بی شیر مباد