بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
مگر امتیاز دادن خداوند علیم و حکیم به بندگانش چون و چرا دارد؟!مگر نفرمودکه به شما نیزنسبت به برخی دیگر امتیازاتی دادهام و حتی انبیاء نیز برخی افضل از دیگری هستند؟
او خالق علیم و حکیم است و می داند که به چه کسی با توجه به نقشش در نظام هستی چه تواناییها و فضیلت هایی را بدهد و در مقابل به چه مسئولیتهایی مکلفش نماید.
درمورد چراییها، به ویژه درنظام خلقت، رسالت،وحی، ولایت، امامت و ... ملزومات هدایت، دقت کنیم که گاهی چرا؟ برای کسب علم، معرفت و حکمت مطرح میشود که نه تنها منعی ندارد، بلکه لازمه رشد است؛ اما گاهی چرا؟ به عنوان اعتراض مطرح می گردد؛ آن وقت پاسخش این است که کسی به شما حق اعتراض نداده است و اعتراض نیز نه منطقی است و نه به جایی میرسد، چرا که خالقِ، علیمِ حکیم، و ربّ صاحب اختیار و تربیت کننده امور و مالِک مطلق اوست، و او میداند که چه خلق کند؟ چگونه خلق کند؟ چگونه هدایت تکوینی درنظام خلقت،یا هدایت تشریعی دین و شریعت نماید، چه کلامی را بفرماید و چه نفرماید؟ نه این که مخلوق به او معترض شود که چرا این را آفریدی و آن را نیافریدی، چراچنین گفتی و چنان نگفتی و ...؟!
الف) - وقتی ملائک سؤال می کنند البته اعتراض ندارند، بلکه سؤال با آهنگ اعتراضی مطرح میشود که چرا آدم را خلیفه خود میکنی، در حالی که ما تو را تسبیح و تقدیس میکنیم؟ پاسخ فقط یک مطلب است: إِنِّي أَعْلَمُ مَا لاَ تَعْلَمُونَ - همانا من میدانم آن چه را شما نمی دانید.(سوره بقره بخشی از آیه 30)
و وقتی عدهای معترض می شوند که چرا این را به رسالت انتخاب کردی و ما یا دیگران را انتخاب نکردی، باز پاسخ یک جمله است: اللّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ - الله عالمترین است که رسالت خود را کجا قرار دهد.(سوره انعام بخشی از آیه 124)
ببینید، در هر دو مورد بر علم خدا تأکید شده است؛ یعنی اگر خدا را نمیشناسید، وارد بحث در خصوص فعل او نشوید، و اگر میشناسید، با او کورس علمی نگذارید، و با این علم اندک خود، با او چون و چرا نکنید و به او اعتراض نکنید، او علیم و حکیم است و شما هیچ نمیدانید.
البته دنبال علم و حکمت بروید. از چراییها بپرسید تا بدانید و رشد کنید، نه این که مقابل او موضع اعتراضی و متکبرانه بگیرید، گویی که شما بیشتر و بهتر میدانید!
نکته: سرتاسر قرآن کریم، سخن از توحید است، تعریف انسان کامل است، سخن از امید به فضل و رحمت پروردگار عالم است، قرآن سراسر تعلیم علم و حکمت است برای کسی که می خواهد بداند و بفهمد،(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
مگر امتیاز دادن خداوند علیم و حکیم به بندگانش چون و چرا دارد؟!مگر نفرمودکه به شما نیزنسبت به برخی دیگر امتیازاتی دادهام و حتی انبیاء نیز برخی افضل از دیگری هستند؟
او خالق علیم و حکیم است و می داند که به چه کسی با توجه به نقشش در نظام هستی چه تواناییها و فضیلت هایی را بدهد و در مقابل به چه مسئولیتهایی مکلفش نماید.
درمورد چراییها، به ویژه درنظام خلقت، رسالت،وحی، ولایت، امامت و ... ملزومات هدایت، دقت کنیم که گاهی چرا؟ برای کسب علم، معرفت و حکمت مطرح میشود که نه تنها منعی ندارد، بلکه لازمه رشد است؛ اما گاهی چرا؟ به عنوان اعتراض مطرح می گردد؛ آن وقت پاسخش این است که کسی به شما حق اعتراض نداده است و اعتراض نیز نه منطقی است و نه به جایی میرسد، چرا که خالقِ، علیمِ حکیم، و ربّ صاحب اختیار و تربیت کننده امور و مالِک مطلق اوست، و او میداند که چه خلق کند؟ چگونه خلق کند؟ چگونه هدایت تکوینی درنظام خلقت،یا هدایت تشریعی دین و شریعت نماید، چه کلامی را بفرماید و چه نفرماید؟ نه این که مخلوق به او معترض شود که چرا این را آفریدی و آن را نیافریدی، چراچنین گفتی و چنان نگفتی و ...؟!
الف) - وقتی ملائک سؤال می کنند البته اعتراض ندارند، بلکه سؤال با آهنگ اعتراضی مطرح میشود که چرا آدم را خلیفه خود میکنی، در حالی که ما تو را تسبیح و تقدیس میکنیم؟ پاسخ فقط یک مطلب است: إِنِّي أَعْلَمُ مَا لاَ تَعْلَمُونَ - همانا من میدانم آن چه را شما نمی دانید.(سوره بقره بخشی از آیه 30)
و وقتی عدهای معترض می شوند که چرا این را به رسالت انتخاب کردی و ما یا دیگران را انتخاب نکردی، باز پاسخ یک جمله است: اللّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ - الله عالمترین است که رسالت خود را کجا قرار دهد.(سوره انعام بخشی از آیه 124)
ببینید، در هر دو مورد بر علم خدا تأکید شده است؛ یعنی اگر خدا را نمیشناسید، وارد بحث در خصوص فعل او نشوید، و اگر میشناسید، با او کورس علمی نگذارید، و با این علم اندک خود، با او چون و چرا نکنید و به او اعتراض نکنید، او علیم و حکیم است و شما هیچ نمیدانید.
البته دنبال علم و حکمت بروید. از چراییها بپرسید تا بدانید و رشد کنید، نه این که مقابل او موضع اعتراضی و متکبرانه بگیرید، گویی که شما بیشتر و بهتر میدانید!
نکته: سرتاسر قرآن کریم، سخن از توحید است، تعریف انسان کامل است، سخن از امید به فضل و رحمت پروردگار عالم است، قرآن سراسر تعلیم علم و حکمت است برای کسی که می خواهد بداند و بفهمد،(ادامه دارد...)
- ۴۴
- ۱۶ بهمن ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط