ﻛﻮﺭﻭﺵ ﺍی ﺷﻴﺮ ﮊﻳﺎﻥ ﭘﺎﺭﺳﯽ ****** ﺍﯼ ﺳﺨﻦ ﻫﺎﻳﺖ ﺩﻣﺎﺩﻡ ﺭﺍﺳﺘﯽ

ﻛﻮﺭﻭﺵ ﺍی ﺷﻴﺮ ﮊﻳﺎﻥ ﭘﺎﺭﺳﯽ ****** ﺍﯼ ﺳﺨﻦ ﻫﺎﻳﺖ ﺩﻣﺎﺩﻡ ﺭﺍﺳﺘﯽ
ﺍﻱ ﻫﻮﺍی ﭘﺎﻙ ﺷﺎﺩ ﺁﺷﺘﯽ ***** ﻣﻴﻬﻨﺖ ﺭﺍ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﺁﺭﺍﺳﺘﯽ
ﺧﻮﻥ ﭘﺎﻙ ﺁﺭﻳﺎﻳﯽ ﺩﺭ ﺗﻨﺖ ***** ﻣﻬﺮﻭﻣﺎﻩ ﭘﺎﺭﺳﺎﻳﯽ ﺩﺭ ﺳﺮﺕ
ﻧﻐﻤﻪ ﺗﺎﺑﺎﻥ ﻣﺰﺩﺍ ﺑﺮ ﻟﺒﺖ ***** ﺟﻠﮕﻪ ﺁﺏ ﺭﻫﺎﻳﯽ ﻫﻤﺮﻫﺖ
ﻣﺎ ﻫﻤﻪ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺑﻪ ﺭﺍﻫﺖ ﺩﻭﺧﺘﻴﻢ **** ﭼﻮﻥ ﺑﻪ ﮔﻴﺘﯽ ﭘﻨﺪ ﺗﻮ ﺍﻧﺪﻭﺧﺘﻴﻢ
ﺭﺍﻩ ﺗﻮ ﺭﺍﻩ ﺭﻫﺎﻳﯽ ﺟﺴﺘﻦ ﺍﺳﺖ **** ﻧﯽ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﺳﻴﺎﻫﯽ ﺧﻔﺘﻦ ﺍﺳﺖ
ﻛﻮﺭﻭﺵ ﺍﯼ ﺟﺎﻧﻢ ﻓﺪﺍﯼ ﺭﺍﻩ ﺗﻮ **** ﺩﺭﺗﻦ ﻭﻣﻐﺰﻡ ﻫﻤﻪ ﺁﻭﺍﯼ ﺗﻮ
ﭼﻮﻥ ﺧﺮﺩﻣﻨﺪﺍﻥ ﺧﺮﺩﻣﻨﺪﯼ ﻛﻨﯽ **** ﺩﺭ ﺗﻦ ﻭﺟﺎﻥ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩﯼ ﻛﻨﯽ
ﭼﺸﻢ ﮔﻴﺘﯽ ﺭﺍ ﻫﻤﻪ ﻧﻴﻜﯽ ﻛﻨﯽ *** ﺗﻨﮓ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺳﺖ ﮔﻴﺮﯼ ﻛﻨﯽ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﻣﺖ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﯽ *** ﺧﻮﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﺩﺭﺧﺖ ﺍﻓﺮﺍﺷﺘﯽ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺕ ﭘﻨﺪﺍﺷﺘﯽ *** ﺑﺮ ﺯﻣﻴﻦ ﺗﺨﻢ ﺧﺮﺩ ﺭﺍ ﻛﺎﺷﺘﯽ
راستی ﺭﺍ ﺁﺭﻣﺎﻧﺖ داشتی *** ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺭﺍ کاستی
ﺗﺎ ﺑﻪ ﻛﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻪ ﺭﻩ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﻣﺎ *** ﺗﺎ ﻛﻪ ﺭﻩ ﻳﺎﺑﺪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺩﺳﺘﺎﻥﻣﺎ
ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﺧﻮﻳﺶ ﺭﻭﻳﺖ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩ ﺍﻡ*** ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺑﻢ ﺭﻭی ﺗﻮﺑﻮﺳﻴﺪﻩ ﺍﻡ
ﺩﺭ ﻫﻮﺍی ﻛﻮﻱ ﺗﻮ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺍﻡ *** ﺑﺎﺩﻩ ﻣﻬﺮ ﺩﻟﺖ ﻧﻮﺷﻴﺪﻩ ﺍﻡ
ﻛﻮﺭﻭﺵ ﺍﯼ ﻣﺮﺩ ﺑﺰﺭﮒ ﭘﺎﺭﺳﯽ *** ﻛﻮﺭﻭﺵ ﺍﯼ ﺟﺎﻥ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺭﺍﺳﺘﯽ
ﻛﻮﺭﻭﺵ ﺍﯼ ﻧﺎﻡ ﻭ ﻧﻮﺍﻱ ﺁﺷﺘﯽ *** ﺗﺨﻢ ﻧﻴﻜﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮔﻴﺘﯽ ﻛﺎﺷﺘﯽ
ﺧﺎﻣﻮﺷﯽ ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻨﯽ ﺍﻓﺮﺍﺷﺘﯽ*** ﭼﻮﻥ ﺑﻪ ﺩل مهر کیانی داشتی
زنده باد♥