زن که باشی...

زن که باشی...
نمیتوانی موقع غمت به خیابان بروی
سیگاری آتش بزنی و دود شدن غم هایت را ببینی...
زن که باشی غمت را پنهان میکنی،پشت نقاب آرایشت و با رژلبی قرمز،
خنده را برای لب هایت اجبار میکنی!
آنوقت همه فکر میکنند نه دردی هست و نه غمی و تنها نگرانی ات پاک شدن رژلبت است!!!
زن که باشی مردانه باید غم بخوری...
زن که باشی باید زن باشی و مرد پرورش بدهی!!!