ﺑﺒﯿﻦ ﺑﺎﺑﺎ ﮐﻨﺎﺭ ﻗﺎﺏ ﻋﮑﺴﺖ ، ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺭﻧﮓ ﺩﺭﯾﺎ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻢ

ﺑﺒﯿﻦ ﺑﺎﺑﺎ ﮐﻨﺎﺭ ﻗﺎﺏ ﻋﮑﺴﺖ ، ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺭﻧﮓ ﺩﺭﯾﺎ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻢ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻻ ﺑﻪ ﻻﯼ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﻢ ، ﺳﺮﺍﻍ ﺑﻮﯼ ﺑﺎﺑﺎ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻢ
ﺳﺮﺍﻍ ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎﯼ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ، ﮐﻪ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﻟﺒﺖ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﻣﯿﺸﺪ
ﻣﯿﺎﻥ ﺳﯿﻞ ﻧﺎﻣﺮﺩﯼ ﺑﺮﺍﯾﻢ ، ﻓﻘﻂ ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮ ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ ﻣﯿﺸﺪ
ﻏﺒﺎﺭﺧﺴﺘﮕﯿﻬﺎ ﺭ ﺍﮐﻪ ﻫﺮﺷﺐ ، ﺩﻡ ﺩﺭ، ﺍﺯ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﻣﯽ ﺗﮑﺎﻧﺪﯼ
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻓﮑﺮﻣﯿﮑﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﺩﺭﺩﻝ ، ﺗﻤﺎﻡ ﺑﺎﺭ ﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻧﺪﯼ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺩﯾﺮ ﻣﯿﮑﺮﺩﯼ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ، ﮐﻨﺎﺭ ﺗﺨﺖ ﺧﻮﺍﺑﻢ ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺘﯽ
ﻣﻨﻮﺗﺼﻮﯾﺮﯾﮏ ﺧﻮﺍﺏ ﺩﺭﻭﻏﯽ ، ﺗﻮ ﺑﺎ ﺑﻮﺳﻪ ﻏﻤﻢ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺷﮑﺴﺘﯽ
ﺗﻮ ﺑﻮﺩﯼ ﻭ ﺧﯿﺎﻝ ﺁﺳﻮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ ، ﮐﻪ ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﻣﻦ ﻭ ﺁﯾﻨﺪﻩ ﺑﻮﺩﯼ
ﺗﻮﻣﯿﮕﻔﺘﯽ ﺳﺤﺮﻧﺰﺩﯾﮏ ﺍﯾﻨﺠﺎﺳﺖ ، ﻭ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﻭﺭﺕ ﭘﺎﯾﻨﺪﻩ ﺑﻮﺩﯼ
ﺑﺒﯿﻦ ﺑﺎﺑﺎ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺍﺯ ﺳﺮ ﻣﺎ ، ﻫﺰﺍﺭ ﻭ ﯾﮏ ﻭﺟﺐ ﺍﯾﻦ ﺁﺏ ﺭﻓﺘﻪ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﯽ ﭼﺸﻢ ﺗﻘﻮﯾﻢ ، ﺑﻪ ﭘﺎﯼ ﺭﺍﻩ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﺭﻓﺘﻪ
ﺑﺒﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﺷﺐ ﻭ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻭ ﺩﺭﺩ ، ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍ ﺗﺴﺨﯿﺮ ﮐﺮﺩﻩ
ﺳﺤﺮ ﺟﺎﻣﺎﻧﺪﻩ ﭘﺸﺖ ﺍﯾﻦ ﻫﯿﺎﻫﻮ ، ﺑﮕﻮ ﺑﺎﺑﺎ ﭼﺮﺍ ﺗﺄﺧﯿﺮ ﮐﺮﺩﻩ ؟
ﺷﺒﯽ ﺩﺭ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻡ ﻭﺻﺒﺢ ، ﺗﻤﺎﻡ ﺁﺭﺯﻭ ﻫﺎ ﻣﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﺗﺮﺍ ﺑﺮﺩﻧﺪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﻭﻗﺘﯽ ، ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﺭﻧﮓ ﺷﻔﻖ ﺑﻮﺩ
ﻣﻦ ﻭ ﻓﺮﺩﺍﯼ ﻣﻦ ﻗﺮﺑﺎﻥ ﺧﺎﮐﺖ ، ﮐﻪ ﻣﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮﺩﯾﻢ
ﺑﺒﯿﻦ ﺑﺎﺑﺎ ﺑﻬﺎﺭﺍﻥ ﺑﯽ ﺗﻮ ﺁﻣﺪ ، ﮐﻪ ﺭﻧﮓ ﺁﺑﺮﻭﯾﺖ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ
karim...♥♥