لالا کن دختر زیبای شبنم لالا کن روی زانوی شقایق

لالا کن دختر زیبای شبنم لالا کن روی زانویِ شقایق
بخواب تا رنگ بی مهری نبینی تو بیداریه که تلخِ حقایق
تو مثل الماسِ من میمونی که یک شب رویِ شوند هاش چکیدم
سرم گرمِ نوازش های اون بود که خوابم بردُ کوچش رو ندیدم
حالا من موندمُ یه کنجِ خلوت که از سقفش غریبی چکه کرده
تلاطم های امواج جدایی زده کاشونمو صد تکه کرده
دلم میخاست پس از اون خوابِ شیرین دیگه چشمم به دنیا وا نمیشد
میون قلب متروکم نشونی دیگه از خاطره پیدا نمیشد
صدام غمگینِ از بس گریه کردم ازم هیچ اسمُ هیچ آوازه ای نیست
نمی پرسه کسی هی در چه حالی خبر از آشنای تازه ای نیست
به پروانه صفتها گفته بودم که شمعم میلِ خاموشیِ من نیست
پرنده رو درختم آشیون کن حالا وقتِ فراموشیه من نیست
تو مثلِ الماس من میمونی که یک شب روی شونه هاش چکیدم
سرم گرم نوازش های اون بود که خوابم برد و کوچش رو ندیدم
# علی زند وکیلی