نیمه شب شد به دلش روضه ی ارباب افتاد

نیمه شب شد به دلش روضه ی ارباب افتاد

باز هم شاعر بیچاره که از خواب افتـاد

ذکر ها از پی هم شعر شدند ، تا اینکه

نوبت ذکر حسین شد دهنش آب افتاد