کاش می شد که کسی می آمد

کاش می شد که کسی می آمد
باور تیره ی ما را می شست
و به ما می فهماند
دل ما منزل تاریکی نیست!
"اخم"
بر چهره بسی نازیباست !
بهترین واژه همان"لبخند"است که ز لبهای همه دور شده ست!
کاش می شد
که به انگشت، نخی می بستیم!
تا فراموش نگردد که هنوز
"انسانیم