𝐋𝐚𝐰 𝐨𝐟 𝐂𝐨𝐥𝐨𝐫𝐬

𝐋𝐚𝐰 𝐨𝐟 𝐂𝐨𝐥𝐨𝐫𝐬
p49
حالا یک روز گذشته بود که جونگکوک از مدرسه اخراج شده بود. تهیونگ از دیشب تو بغل جونگکوک جمع شده بود و گریه میکرد.
فلش بک به شب گذشته:
جونگکوک کمر تهیونگ رو نوازش میکرد و با صدای بم و ارامش بخشش سعی می‌کرد اوضاع رو کنترل کنه:« هیش... من فردا برمیگردم، باشه؟ پس گریه نکن. »
مشت های کوچیکی بهش حمله کردن:« فردا بر...هق...میگردی؟ چطوری؟ تو اخراج شدی جئون! »

زمان حال:
تهیونگ با چشم هایی که از شدت گریه پف کرده و قرمز شده بودن همراه جیمین تو راهرو ها می پلکید.
سون ته و دار و دستش دوباره جلوش ایستادن:« به به، امگای کوچولوی ما چطوره؟ حالا که جئون رفته دوست دارم ببینم تنهایی چی کار می‌کنی ؟ هنوزم لنگ میزنی امگا! هنوزم مثل پنگوئن راه میری! »
تهیونگ که از دیشب حال خوبی نداشت جلو رفت با با حرکتی پاهاش رو توی دل سون ته کوبید.
« وقتی حالم خوب نیست دهن لعنتیتو ببند سون ته! کاری نکن طوری بزنمت که برای سالم نگه داشتن یکی از پاهات التماسم کنی! »‌
سون ته نیشخندی زد.
تهیونگ با دست به وسط سینه ی سون ته کوبید و با حرکتی دیگه با پاهاش لگدی به وسط پاهای سون ته زد که باعث شد سون ته از درد تو خودش جمع بشه.
تهیونگ راهش رو کج کرد تا بره، اما رفیقای سون ته جلوشو گرفتن:« کجا با این عجله؟»
پسر چاقی که سوییشرت قرمز تنش بود جلو اومد و سعی کرد با مشت هاش تهیونگ رو بزنه و بقیه هم همراهیش کردن. تهیونگ که به دیوار چسبیده بود فقط ساعدش رو جلوی صورتش قرار داد تا مانع ضربه به صورتش بشه.
که سای ای روی بدن پسر قرمز پوش دید.
« اگر یه بار دیگه اون مشتای لعنتیتون رو سمت امگام بیارید کاری میکنم بین شکستن دست چپ و دست راستتون به ترتیب التماس کنید! »

شرایط:
۱۰۰ لایک ۲۰۰ کامنت (لطفاً هی نگید عالی و بعدی نظر بدیددد) ۳۰ بازنشر