كم كم هلال ماه خدا محو ميشود

كم كم هلال ماه خدا محو ميشود
دارد طنين «مُنَّ علينا» محو ميشود
***
با ديدن هلال، دلم شور ميزند
بار گناه من آیا محو ميشود؟
***
از مژده «قد اقبل اليكم» نبي
دارم اميد كوه خطا، محو ميشود
***
شيريني دم افطارمان ولي
از تلخي غمي اين روزها محو ميشود
***
از مسجد و مدرسه و آشیانه ای
کز بحر و ارض و سما محو میشود
***
از تلخي فرياد و استغاثه‌اي
كو زير بمب و صدا، محو ميشود
***
از ديدن سگان بر مسند شبان
از آن بشر که حقش اما محو ميشود
***
از رنج خوابِ شبِ كودكي كه در
روياي بازي فردا محو ميشود
***
از سوز همسري در مرگ همسری
وز آه مادري كه در فضا محو ميشود
***
اما به ناله‌هاي «يا غياث» ما
از گونه‌ها، اشك عزا محو ميشود
***
از بركت خون‌هاي نَبل و شجاعيه
مُلكِ يهودِ به تنْ عبا، محو ميشود
***
پور بتول بيا كه به يمن ظهور تو
از بر و بحر، ظلم و جفا محو ميشود