به اعتماد شکوفای عشق شک کردی

به اعتمادِ شکوفایِ عشق ، شک کردی
به مومنانه ترین های عشق ، شک کردی
مسیر رفته ی خود را دوباره پیمودی
به بی نهایتِ زیبای عشق ، شک کردی
صداقت سخن ساده را نفهمیدی
و کودکانه ، به معنایِ عشق ، شک کردی
تویی که ابری ابری شدی و باریدی
چرا دوباره به معنای عشق ، شک کردی ؟
همیشگی شدی ، ای انتظار بی هنگام
و در رسیدن فردای عشق ، شک کردی
دوباره رد تو در کوچه باغ گم شده است
چرا که در « من ِ» پیدای عشق شک کردی


/ سعید
دیدگاه ها (۱)

ای کاش این غزل، غزل آخرم شود یا رفتنت برای ابد باورم شود دار...

ﺑﯽ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺑﺎﺩ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﻏﺒﺎﺭﻡ ﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭﺧﺖ ﺧﺸﮑﯽ ﺩﺭ ﻧﻮ...

یک شب دلی به مسلخ خونش کشید و رفت دیوانه ای به دام جنونش کشی...

عشق عجیب آنی ات بوی خیانت می داد این بوسه ی پنهانی ات بوی خی...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط