تمـــــام غصہ ها از هماڹ جایے شروع مے شود ڪہ...

تمـــــام غصہ ها از هماڹ جایے شروع مے شود ڪہ...
ترازو برمیدارے می افتے بہ جاڹ دوست داشتنــــــت !

اندازه می گیرے !
حساب و کتاب می ڪنے !
مقایسہ می ڪنے !
و خدا نڪند ڪہ حساب و ڪتابت برسد بہ آنجا ڪه زیادتر دوستش داشته اے؛
ڪه زیادتر بخشیده اے ؛
ڪه زیادتر گذشته اے ؛
بہ قدر یڪ ذره .. یڪ ثانیه حتے !

درست از همینجاست ڪه توقع آغاز مےشود ...
و توقع آغـــــاز همه ۍ رنج هایے است ڪہ ما مے بریم ...!