چرخ حق اعتراض را از اول اختراع نکنیم

چرخ حق اعتراض را از اول اختراع نکنیم

حق اعتراض به اقدامات و تصمیمات دولت‌ها از حقوق بدیهی هر شهروندی است اما در هر کشور چهارچوب مشخصی برای احقاق این حق وجود دارد، چنانچه اصل ۲۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران هرگونه تجمع و راهپیمایی را آزاد می‌شمارد و تحقق این امر را تنها مشروط به رعایت دو مورد می‌داند:

١. مخل مبانی اسلام نباشد، ٢. مسلحانه نباشد.

بنابراین با رعایت این دو مورد که به‌نوعی امنیت تجمعات را تضمین خواهند کرد، برگزاری تجمعات اعتراضی در کشور جایز و ممکن است.

برگزاری تجمعات اعتراضی در کشور‌های مختلف اشکال گوناگون دارد اما آنچه حائز اهمیت است، به‌رسمیت شناخته‌شدن این حق طبیعی برای مردم در بسیاری از نظام‌های حقوقی در دنیاست.

برخلاف دیدگاه‌های سلبی، برگزاری این‌گونه تجمعات اعتراضی نه‌تنها مقدمه تغییر نظام سیاسی در کشور‌ها نیست بلکه یک جایگزین برای تئوری براندازی و راهکاری برای برون‌رفت از بحران‌هاست.