عشق بی نوم و نشونِش کشتمه چشم کال مهربونِش کشتمه

عشق بی نوم و نشونِش کشتمه چشم کال مهربونِش کشتمه
وَ اَوو دمونی که سفر کِ ایلِشون داغ شیههَ ی مادیونش کشتمه
وخت رفتن سیلَ واپس کردنش خَرسلی نیدا امونش کشتمه
چشمِ چی چشمه ی چنار و قامتِ مثل بیدل مارگونش کشتمه
دیریِ یاری که هر صبح و پسین شروه ایخونم و شونش کشتمه
غیرت ای گپ که :شاید بی خَوَر نامسلمونی بسونش کشتمه
پشت مالِ دلبرم خاکم کنیت تا بیونن که جنونش کشتمه