می روی دور می شوی امّا

می روی دور می شوی امّا

ردپایت همیشه بارانی ست

 

بعد تو درد و غم کنار من اند

توی قلبم دوباره مهمانی ست

 

می شمارم نبودنت را باز

منم و یک بغل پریشانی

 

منم و یک صدای سخت و مهیب

که چرا پیش من نمی مانی

 

منم و چند خاطره از تو

عکس چشمات و چند تا سیگار

 

سرفه های مکرر از دوریت

تکیه بر روی شانه ی دیوار

 

منم و چند بسته ی خالی

از دیازپام های بی خوابی

 

همه ی قرصها مرا خوردند !

توی دنیای درد و بی تابی

 

التماس تمام ثانیه ها

کار بیهوده ی همیشه شده

 

بی تو امروز شاعر چشمت

مثل فرهاد غرق تیشه شده